ਰੈਫ਼ਰੀਜਰੇਸ਼ਨ BTU ਕੈਲਕੁਲੇਟਰ

ਪੈਨਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਦੀ ਗਰਮੀ ਬਾਕਸ ਲੋਡ ਦਾ ਇੱਕੋ-ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਹੈ ਜੋ ਨਿਰੋਲ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਹੈ। ਛੇਆਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦਾ ਸਤਹ ਖੇਤਰਫਲ ਲਓ, ਬਾਕਸ ਅਤੇ ਜਿਸ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪਿਆ ਹੈ, ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਤਾਪਮਾਨ ਦੇ ਫ਼ਰਕ ਨਾਲ ਗੁਣਾ ਕਰੋ, ਤੇ ਪੈਨਲ ਦੀ R-ਵੈਲਿਊ ਨਾਲ ਭਾਗ ਦਿਓ। ਇਸ ਹਿਸਾਬ ਨੂੰ ਨਾ ਪ੍ਰੋਡਕਟ ਬਦਲਦਾ ਹੈ ਨਾ ਇਲਾਕਾ, ਇਸੇ ਲਈ ਇਹ ਹਿੱਸਾ ਟੂਲ ਆਪ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਗ਼ਲਤੀ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਤਾਪਮਾਨ ਦੇ ਫ਼ਰਕ ਉੱਤੇ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਤਾਪਮਾਨ ਅਤੇ ਦੋ ਤਾਪਮਾਨਾਂ ਵਿਚਲਾ ਫ਼ਰਕ, ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਬਦਲਦੇ। ਬਾਈ ਡਿਗਰੀ ਸੈਲਸੀਅਸ ਨੂੰ ਤਾਪਮਾਨ ਮੰਨੀਏ ਤਾਂ ਉਹ 71.6 °F ਬਣਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਕੇਲ 32 ਡਿਗਰੀ ਉੱਚਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਬਾਈ ਡਿਗਰੀ ਸੈਲਸੀਅਸ ਦਾ ਫ਼ਰਕ ਸਿਰਫ਼ 39.6 ਫ਼ਾਰਨਹਾਈਟ ਡਿਗਰੀਆਂ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਫ਼ਰਕ ਦਾ ਕੋਈ ਸਿਫ਼ਰ ਹੁੰਦਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਜੋ ਖਿਸਕੇ। ਫ਼ਰਕ ਨੂੰ ਤਾਪਮਾਨ ਵਾਲੇ ਫਾਰਮੂਲੇ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਾ ਦਿਓ ਤਾਂ ਲੋਡ ਲਗਭਗ ਦੁੱਗਣਾ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਫਿਰ ਵੀ ਜਵਾਬ ਮੰਨਣਯੋਗ BTU ਅੰਕੜਾ ਹੀ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।

ਬਾਕੀ ਸਭ ਤੁਹਾਡੇ ਹਿੱਸੇ ਦਾ ਹੈ। ਗਰਮ ਆਉਂਦੀ ਸਮੱਗਰੀ, ਹਰ ਘੰਟੇ ਚਾਲੀ ਵਾਰ ਖੁੱਲ੍ਹਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ, ਲਾਈਟਾਂ, ਈਵੈਪੋਰੇਟਰ ਪੱਖੇ। ਇਹ ਸਭ ਇਸ ਗੱਲ ’ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਬਾਕਸ ਕਰਦਾ ਕੀ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਕਿਸੇ ਸਾਰਣੀ ਵਿੱਚੋਂ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਇਸੇ ਲਈ ਇਹ ਖਾਨੇ ਖਾਲੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਹਰ ਵਾਰ ਨਤੀਜਾ ਪੜ੍ਹਨ ਵੇਲੇ ਟੂਲ ਦੱਸ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਹੜੇ ਖਾਲੀ ਰਹਿ ਗਏ ਹਨ। ਸਿਰਫ਼ ਪੈਨਲਾਂ ਦਾ ਅੰਕੜਾ ਹੀ ਬਾਕਸ ਲੋਡ ਦੱਸ ਦੇਣਾ, ਇਹੀ ਉਹ ਗੱਲ ਹੈ ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਮਸ਼ੀਨ ਦੁਪਹਿਰ ਦੋ ਵਜੇ ਤੱਕ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ’ਤੇ ਚੱਲਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੀ ਹੈ।

ਮਾਪ ਅੰਦਰੋਂ ਲਓ, ਬਾਹਰੋਂ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਪੈਨਲ ਇਨਸੂਲੇਸ਼ਨ ਹੈ, ਵਰਤਣ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਨਹੀਂ। ਬਾਕਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਪਤੇ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਲਿਖ ਦਿਓ, ਨਾਲ ਪੈਨਲ ਦੀ ਸਪੈਕ ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਤਾਪਮਾਨ ਵੀ। ਫਿਰ ਅਗਲੀ ਕਾਲ ਨਵੇਂ ਸਿਰਿਓਂ ਸਰਵੇ ਨਹੀਂ, ਸਿੱਧੀ ਸਰਵਿਸ ਕਾਲ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। Zeus ਹਰ ਪਤੇ ਲਈ ਕੰਮ ਦੇ ਰਿਕਾਰਡ ਰੱਖਦੀ ਹੈ ਤੇ ਬਿਨਾਂ ਸਿਗਨਲ ਦੇ ਵੀ ਚੱਲਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਕੂਲਰ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਿਆਂ ਹਾਲਤ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਇਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।