ਸਾਈਟ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਆਫਲਾਈਨ ਟਾਸਕ ਮੈਨੇਜਮੈਂਟ ਐਪ ਕਿਹੜੀ ਹੈ?
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਫ਼ੋਨ 'ਤੇ ਲਿਖਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਨੈੱਟਵਰਕ 'ਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਐਪ ਨੂੰ ਏਅਰਪਲੇਨ ਮੋਡ ਵਿੱਚ ਪਰਖੋ: ਇੱਕ ਟਾਸਕ ਜੋੜੋ, ਉਸਨੂੰ ਸੋਧੋ, ਇੱਕ ਫੋਟੋ ਲਾਓ, ਫਿਰ ਐਪ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੰਦ ਕਰਕੇ ਦੁਬਾਰਾ ਖੋਲ੍ਹੋ। ਜੇ ਐਪ ਕੋਈ ਬਟਨ ਧੁੰਦਲਾ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਸੇਵ ਕਰਨ ਤੋਂ ਨਾਂਹ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਦੁਬਾਰਾ ਖੋਲ੍ਹਣ 'ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਭਰੀ ਹੋਈ ਐਂਟਰੀ ਗਾਇਬ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹੋ ਉਸਨੂੰ ਕੈਸ਼ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਲਿਖਦੇ ਹੋ ਉਸਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਨਹੀਂ ਰਹੀ।
ਬੁੱਧਵਾਰ, ਸਵਾ ਤਿੰਨ ਵਜੇ, ਗੈਲਫ ਦੇ ਇੱਕ ਬੰਗਲੇ ਹੇਠਲੀ ਕਰਾਲ ਸਪੇਸ ਵਿੱਚ। ਘਰ ਵਾਲਾ ਲਾਂਡਰੀ ਉੱਪਰ ਲੈ ਜਾਣੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੌੜੀ ਵਾਪਸ ਟਰੱਕ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਚਾਰ ਗੱਲਾਂ ਲਿਖਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ: ਉਹ ਸ਼ਤੀਰ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੱਟ ਨਹੀਂ ਲਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਡ੍ਰਾਇਰ ਦੀ ਵੈਂਟ ਜੋ ਗਲਤ ਪਾਸੇ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ੱਟਆਫ ਵਾਲਵ ਜਿਸ 'ਤੇ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਲੇਬਲ ਨਹੀਂ ਲਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਐਲਬੋ ਜੋ ਘਰ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਚੁੱਕਣੀ ਹੈ। ਫ਼ੋਨ ਇੱਕ ਲਕੀਰ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਸੋ ਉਹ ਚਾਰੇ ਗੱਲਾਂ ਕਿਸੇ ਰਸੀਦ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਪਾਸੇ ਚਲੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਾਂ ਇੱਕ ਵੌਇਸ ਮੈਸਿਜ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਦਿਮਾਗ ਦੇ ਉਸ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਜਿਸ 'ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦੋ ਹੋਰ ਜੌਬਾਂ ਦਾ ਭਾਰ ਹੈ। ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ ਤੱਕ ਤਿੰਨ ਬਚ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਚੌਥੀ ਬਿਲਕੁਲ ਉਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਗਾਹਕ ਸੋਮਵਾਰ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ।
ਟਰੇਡਾਂ ਨੂੰ ਵੇਚੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਲਗਭਗ ਹਰ ਐਪ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਫਲਾਈਨ ਚੱਲਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਹੁਣ ਕੋਈ ਖਾਸ ਮਤਲਬ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ। ਇਹ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਤਿੰਨ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੇ ਵਿਹਾਰ ਦੱਸਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਹੀ ਕਰਾਲ ਸਪੇਸ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਦਸ ਕੁ ਮਿੰਟ ਲੱਗਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਾਲ ਭਰ ਦੇ ਜੌਬ ਨੋਟ ਕਿਸੇ ਐਪ ਵਿੱਚ ਪਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਕਰ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
"ਆਫਲਾਈਨ ਚੱਲਦੀ ਹੈ" ਦਾ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੀ ਮਤਲਬ ਹੁੰਦਾ ਹੈ
ਸਭ ਤੋਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਰੂਪ ਸਿਰਫ਼-ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲਾ ਕੈਸ਼ ਹੈ। ਕੱਲ੍ਹ ਦਾ ਸ਼ਡਿਊਲ ਸਕ੍ਰੀਨ 'ਤੇ ਇਸ ਲਈ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਸਿਗਨਲ ਹੋਣ ਵੇਲੇ ਡਾਊਨਲੋਡ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਕੰਮ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਪਾਰਕੇਡ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੇ ਕੋਈ ਪਤਾ ਯਾਦ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ। ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਜੋੜਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਬਟਨ ਧੁੰਦਲਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਸਪਿਨਰ ਘੁੰਮਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਲਾਲ ਪੱਟੀ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਨੈਕਟ ਨਹੀਂ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਦਿਨ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਬਦਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਰੂਪ ਤੁਹਾਡੀ ਲਿਖਤ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੈਮਰੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹੋ ਗਿਆ। ਸਕ੍ਰੀਨ ਲੌਕ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵੀ ਬਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਟਰੱਕ ਤੱਕ ਤੁਰਨ ਨਾਲ ਵੀ। ਜਿਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਇਹ ਅਕਸਰ ਨਹੀਂ ਬਚਦਾ, ਉਹ ਹੈ ਓਪਰੇਟਿੰਗ ਸਿਸਟਮ ਦਾ ਮੈਮਰੀ ਖਾਲੀ ਕਰਨ ਲਈ ਐਪ ਬੰਦ ਕਰ ਦੇਣਾ — ਇਹ ਬਿਨਾਂ ਪੁੱਛੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਿੱਛੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦਾ। ਤਿੰਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਮਾੜਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭਰੋਸਾ ਕਰਨਾ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਫਿਰ ਕੁਝ ਗੁਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਜਿਸ ਰੂਪ ਦੇ ਪੈਸੇ ਦੇਣੇ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਫ਼ੋਨ ਦੇ ਆਪਣੇ ਡੇਟਾਬੇਸ ਵਿੱਚ ਲਿਖਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਪਲ ਤੁਸੀਂ ਸੇਵ ਦਬਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਰਿਕਾਰਡ ਤੁਹਾਡੇ ਡਿਵਾਈਸ 'ਤੇ ਮੌਜੂਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਕੋਈ ਸੁਣ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ, ਤੇ ਇੱਕ ਕਤਾਰ ਉਸਨੂੰ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਫੜੀ ਰੱਖਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਅਪਲੋਡ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ। ਸਿਗਨਲ ਉਹ ਗੱਲ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਐਪ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਨਜਿੱਠਦੀ ਹੈ। ਏਅਰਪਲੇਨ ਮੋਡ ਦੀ ਪਰਖ ਇਹੀ ਵਿਹਾਰ ਲੱਭ ਰਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਦਸ ਮਿੰਟ ਦੀ ਏਅਰਪਲੇਨ ਮੋਡ ਪਰਖ
ਇਹ ਉਸ ਐਪ 'ਤੇ ਕਰੋ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਹੁਣ ਵਰਤ ਰਹੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਹਰ ਉਸ ਐਪ 'ਤੇ ਜਿਸ ਵੱਲ ਜਾਣ ਦਾ ਸੋਚ ਰਹੇ ਹੋ। ਸੋਫ਼ੇ 'ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਦਸ ਮਿੰਟ ਲਾਉਣੇ ਕਰਾਲ ਸਪੇਸ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਪਤਾ ਲੱਗਣ ਨਾਲੋਂ ਸਸਤੇ ਹਨ।
- ਏਅਰਪਲੇਨ ਮੋਡ ਚਾਲੂ ਕਰੋ। ਕਮਜ਼ੋਰ ਸਿਗਨਲ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਏਅਰਪਲੇਨ ਮੋਡ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਸ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਾ ਰਹੇ ਕਿ ਐਪ ਕਿਸ ਚੀਜ਼ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦੀ ਹੈ।
- ਕੁਝ ਨਵਾਂ ਬਣਾਓ: ਇੱਕ ਜੌਬ, ਜੌਬ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਟਾਸਕ, ਵੀਰਵਾਰ ਦੀ ਇੱਕ ਅਪਾਇੰਟਮੈਂਟ।
- ਉਸ ਨਾਲ ਇੱਕ ਫੋਟੋ ਲਾਓ, ਅਤੇ ਏਨਾ ਲੰਬਾ ਨੋਟ ਲਿਖੋ ਕਿ ਗੁਆਚਣ 'ਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਖਿਝ ਆਵੇ।
- ਕੋਈ ਅਜਿਹੀ ਚੀਜ਼ ਸੋਧੋ ਜੋ ਆਫਲਾਈਨ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸੀ: ਸਮਾਂ ਬਦਲੋ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਟਾਸਕ 'ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਾਓ।
- ਐਪ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੰਦ ਕਰੋ, ਫਿਰ ਏਅਰਪਲੇਨ ਮੋਡ ਵਿੱਚ ਹੀ ਦੁਬਾਰਾ ਖੋਲ੍ਹੋ। ਜੋ ਕੁਝ ਤੁਸੀਂ ਹੁਣੇ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਬਿਲਕੁਲ ਉੱਥੇ ਹੀ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਛੱਡਿਆ ਸੀ।
- ਏਅਰਪਲੇਨ ਮੋਡ ਬੰਦ ਕਰੋ, ਫ਼ੋਨ ਰੱਖ ਦਿਓ ਅਤੇ ਐਪ ਖੋਲ੍ਹੇ ਬਿਨਾਂ ਦੋ ਮਿੰਟ ਲਈ ਪਾਸੇ ਹੋ ਜਾਓ। ਫਿਰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਡਿਵਾਈਸ 'ਤੇ ਦੇਖੋ, ਜਾਂ ਉਹੀ ਰਿਕਾਰਡ ਦੁਬਾਰਾ ਦੇਖੋ, ਅਤੇ ਪਰਖੋ ਕਿ ਅਪਲੋਡ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੋਇਆ ਜਾਂ ਨਹੀਂ।
ਜੋ ਵੀ ਪੰਜਵੇਂ ਕਦਮ 'ਤੇ ਫੇਲ੍ਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਮਰੀ ਕੈਸ਼ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਰੱਦੀ ਕਾਗਜ਼ ਹੀ ਸਮਝੋ। ਜੋ ਛੇਵੇਂ ਕਦਮ 'ਤੇ ਫੇਲ੍ਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚੱਲੇਗਾ ਤਾਂ ਸਹੀ, ਪਰ ਸਿਰਫ਼ ਤਾਂ ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਹੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਣਾ ਯਾਦ ਰਹੇ — ਅਤੇ ਅਜਿਹੀ ਆਦਤ ਰੁੱਝੇ ਸੀਜ਼ਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਕੁ ਹਫ਼ਤੇ ਹੀ ਟਿਕਦੀ ਹੈ।
ਭੁੱਲਿਆ ਹੋਇਆ ਨੋਟ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨਾ ਮਹਿੰਗਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ
ਮਹਿੰਗਾ ਹਿੱਸਾ ਕਦੇ ਨੋਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਮਹਿੰਗਾ ਉਹ ਵੀਰਵਾਰ ਦੀ ਸਵੇਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਸਪਲਾਈ ਹਾਊਸ ਵੱਲ ਵਾਪਸ ਗੇੜੇ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਫਿਟਿੰਗ ਲਈ ਜਿਸ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਮੰਗਲਵਾਰ ਹੋਇਆ ਸੀ ਤੇ ਕਿਤੇ ਲਿਖਿਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ।

ਉਸ ਗੇੜੇ ਦੀ ਕੀਮਤ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਨਾਲ ਲਾਓ। 45 ਮਿੰਟ ਡਰਾਈਵਿੰਗ ਅਤੇ 25 ਮਿੰਟ ਕਾਊਂਟਰ 'ਤੇ ਮਿਲਾ ਕੇ 70 ਮਿੰਟ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ $95 ਪ੍ਰਤੀ ਘੰਟਾ ਦੀ ਬਿਲ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਦਰ 'ਤੇ ਇਹ ਲਗਭਗ $111 ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੈ ਜਿਸ ਦੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਈ ਪੈਸੇ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਤੇ ਇਹ ਤੇਲ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਦੋ ਵਾਰ ਦਾ ਮਤਲਬ ਸਾਲ ਦੇ 24 ਗੇੜੇ: ਲਗਭਗ 28 ਘੰਟੇ, ਯਾਨੀ $2,660। ਇਹ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤੇ ਦਾ ਕੰਮ ਹੈ, ਜੋ ਉਹੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੁਬਾਰਾ ਲੱਭਣ 'ਤੇ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਸੀ।
ਦੂਜਾ, ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਵਾਲਾ ਅੰਕੜਾ ਉਹ ਮਟੀਰੀਅਲ ਹੈ ਜੋ ਕਦੇ ਇਨਵੌਇਸ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੀ ਨਹੀਂ। $60 ਦੀ ਇੱਕ ਫਿਟਿੰਗ, ਜੌਬ 'ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਖਰੀਦੀ, ਟਰੱਕ ਕੋਲ ਯਾਦ ਆਈ ਤੇ ਇਨਵੌਇਸ ਲਿਖਣ ਤੱਕ ਭੁੱਲ ਗਈ, ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਵਾਰ — ਇਹ ਸਾਲ ਦੇ $2,880 ਹਨ, ਤੁਹਾਡੇ ਆਪਣੇ ਪੈਸੇ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਘਰ 'ਤੇ ਖਰਚ ਹੋਏ। ਜੇ ਇਹ ਹਿਸਾਬ ਦੂਰ ਦੀ ਗੱਲ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਅੰਕੜੇ ਉਸ ਘੰਟੇ ਦੀ ਲਾਗਤ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਬਿਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਾ ਕੇ ਦੇਖੋ; ਬਹੁਤੇ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਹੀ ਦਰ ਦੇਖ ਕੇ ਹੈਰਾਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਇੱਕ ਤੀਜੀ ਲਾਗਤ ਵੀ ਹੈ ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਮਾੜੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਕੈਨੇਡਾ ਦੀ ਟੈਕਸ ਏਜੰਸੀ (CRA) ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਰਿਕਾਰਡ ਉਸ ਆਖ਼ਰੀ ਟੈਕਸ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੋਂ ਛੇ ਸਾਲ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਰੱਖਣ ਲਈ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਸਬੰਧਿਤ ਹਨ, ਅਤੇ ਨੁਕਸਾਨੇ ਸ਼ਤੀਰ ਦੀ ਉਹ ਫੋਟੋ ਜੋ ਕਦੇ ਫ਼ੋਨ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੀ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲੀ, ਰਿਕਾਰਡ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਨੋਟ ਰਿਕਾਰਡ ਹੈ ਜੋ ਹੁਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੱਭਦਾ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਜਦੋਂ ਗਾਹਕ ਬੇਸਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਸਹਿਮਤੀ 'ਤੇ ਸਵਾਲ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜਿੱਤ ਉਸ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਕੋਲ ਤਾਰੀਖ ਵਾਲਾ ਨੋਟ ਹੈ।
ਕਤਾਰ ਉਹ ਹਿੱਸਾ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਿਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ
ਜੋ ਐਪ ਲੋਕਲ ਲਿਖਦੀ ਹੈ, ਉਸਨੇ ਵੀ ਆਖ਼ਰ ਕੰਮ ਅੱਗੇ ਸੌਂਪਣਾ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਦੀ ਦੂਜੀ ਕਿਸਮ ਇਸੇ ਸੌਂਪਣ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਸਕ੍ਰੀਨ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਦੇਖ ਸਕਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਹਾਲੇ ਸਰਵਰ ਤੱਕ ਕੀ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਿਆ — ਘੁੰਮਦਾ ਆਈਕਨ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਇੱਕ ਸੂਚੀ। ਗਿਆਰਾਂ ਆਈਟਮਾਂ ਦਾ ਉਡੀਕ ਕਰਨਾ ਠੀਕ ਹੈ। ਗਿਆਰਾਂ ਆਈਟਮਾਂ ਦਾ ਮੰਗਲਵਾਰ ਤੋਂ ਉਡੀਕ ਕਰਨਾ ਉਹ ਸਵਾਲ ਹੈ ਜੋ ਮੰਗਲਵਾਰ ਹੀ ਪੁੱਛਣਾ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਨਹੀਂ।
ਜਦੋਂ ਦੋ ਜਣੇ ਇੱਕੋ ਜੌਬ ਬਦਲਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ
ਤੁਸੀਂ ਬੇਸਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਕਿਸੇ ਜੌਬ ਦਾ ਨਾਂ ਬਦਲਦੇ ਹੋ, ਤੇ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਦਫ਼ਤਰ ਉਸਨੂੰ ਵੀਰਵਾਰ 'ਤੇ ਪਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਅਸਲੀ ਹਨ ਤੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੰਬਰ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚੀ ਹੈ। ਜਿਹੜੀ ਐਪ ਚੁੱਪਚਾਪ ਆਖ਼ਰੀ ਪਹੁੰਚੀ ਤਬਦੀਲੀ ਰੱਖ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਦਾ ਕੰਮ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਮਿਟਾ ਦੇਵੇਗੀ, ਕਈ ਵਾਰ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੱਕ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਤਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ। ਜਿਹੜੀ ਐਪ ਰੁਕ ਕੇ ਪੁੱਛਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਹੀ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਪੁੱਛਿਆ ਜਾਣਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਖਿਝਾਊ ਹੀ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਕੰਮ ਚਲਾਉਣ ਦਾ ਹੀ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਤਕਨੀਕੀ ਵੇਰਵਾ ਨਹੀਂ।
Zeus ਕਿੱਥੇ ਫਿੱਟ ਬੈਠਦਾ ਹੈ
Zeus ਪਹਿਲਾਂ ਫ਼ੋਨ ਦੇ ਡੇਟਾਬੇਸ ਵਿੱਚ ਲਿਖਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਰਵਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਲਿਖਤ ਬਿਨਾਂ ਸਿਗਨਲ ਦੇ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਡਿਵਾਈਸ 'ਤੇ ਇੱਕ ਆਊਟਬਾਕਸ ਵਿੱਚ ਕਤਾਰਬੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਇਹੀ ਫ਼ਰਕ ਹੈ ਲਿਖੇ ਗਏ ਨੋਟ ਅਤੇ ਗੁਆਚੇ ਨੋਟ ਵਿਚਕਾਰ। ਜਦੋਂ ਫ਼ੋਨ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਨੈੱਟਵਰਕ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਆਊਟਬਾਕਸ ਆਪੇ ਖਾਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਿਗਨਲ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਕੁਝ ਬਣਾ ਤੇ ਸੋਧ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਐਪ ਦਾ ਕੋਈ ਨਿੱਕਾ ਖੂੰਜਾ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਬਹੁਤਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ: ਗਾਹਕ, ਜੌਬ ਸਾਈਟਾਂ, ਜੌਬਾਂ, ਜੌਬ ਦੇ ਟਾਸਕ, ਅਪਾਇੰਟਮੈਂਟਾਂ, ਨੋਟਸ, ਫੋਟੋਆਂ, ਖਰਚੇ, ਅਤੇ ਇਨਵੌਇਸ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਲਾਈਨਾਂ ਤੇ ਭੁਗਤਾਨਾਂ ਸਮੇਤ। ਕਤਾਰ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਸਕ੍ਰੀਨ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਖੋਲ੍ਹ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਸੋ ਜੋ ਸਰਵਰ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਿਆ ਉਹ ਇੱਕ ਸੂਚੀ ਹੈ ਜੋ ਪੜ੍ਹੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸਰਵਰ ਉਸੇ ਰਿਕਾਰਡ 'ਤੇ ਟਕਰਾਉਂਦੀ ਤਬਦੀਲੀ ਲੈ ਕੇ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਨਫਲਿਕਟ ਸਕ੍ਰੀਨ 'ਤੇ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਚੁਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਕਿਹੜਾ ਵਰਜਨ ਰਹੇਗਾ।
ਫ਼ੋਨ ਵਾਲਾ ਡੇਟਾਬੇਸ ਉਸ ਕੁੰਜੀ ਨਾਲ ਇਨਕ੍ਰਿਪਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਆਪਣੀ ਇੰਸਟਾਲ 'ਤੇ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਸਿਗਨਲ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਚੀਜ਼ ਘਟਦੀ ਹੈ, ਪਤੇ ਦਾ ਆਟੋਕੰਪਲੀਟ: ਸੁਝਾਅ ਆਉਣੇ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਟਾਈਪ ਕੀਤਾ ਪਤਾ ਫਿਰ ਵੀ ਸੇਵ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਐਪ ਜੋ ਕੁਝ ਕਵਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਉਸ ਦਾ ਬਾਕੀ ਹਿੱਸਾ ਵੀ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੱਲਦਾ ਹੈ। ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਆਕਾਰ ਦਾ ਕੋਈ ਖਰਚਾ ਨਹੀਂ ਅਤੇ ਇਹ ਮੁੱਕਦਾ ਵੀ ਨਹੀਂ; ਕਿਹੜੇ ਆਕਾਰ ਵਿੱਚ ਕੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਇਹ ਤੁਸੀਂ ਕੀਮਤਾਂ ਵਾਲੇ ਸਫ਼ੇ 'ਤੇ ਪੜ੍ਹ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਵਾਪਸ ਉਸ ਕਰਾਲ ਸਪੇਸ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸਾਫਟਵੇਅਰ ਦੀ ਪਸੰਦ ਦਾ ਮਾਮਲਾ ਨਹੀਂ ਹੈ: ਜਿਹੜੀਆਂ ਚਾਰ ਗੱਲਾਂ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦੀਆਂ ਸਨ, ਉਹ ਨੱਬੇ ਕੁ ਸਕਿੰਟ ਹੀ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਸਨ, ਤੇ ਸਵਾਲ ਸਿਰਫ਼ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਫ਼ੋਨ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲਵੇਗਾ ਜਾਂ ਨਹੀਂ। ਪਰਖ ਦਸ ਮਿੰਟ ਲੈਂਦੀ ਹੈ — ਜੋ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਹੁਣ ਵਰਤਦੇ ਹੋ ਉਸ 'ਤੇ, ਜਾਂ Zeus ਐਪ 'ਤੇ।
ਆਮ ਪੁੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਸਵਾਲ
ਕੀ ਆਫਲਾਈਨ ਐਪ ਵੱਧ ਬੈਟਰੀ ਖਾਂਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਫ਼ੋਨ ਭਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ?
ਫ਼ੋਨ 'ਤੇ ਲਿਖਣ ਦਾ ਖਰਚਾ ਲਗਭਗ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ; ਥਾਂ ਦਾ ਸਵਾਲ ਫੋਟੋਆਂ ਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਓਨੀ ਹੀ ਥਾਂ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ ਭਾਵੇਂ ਐਪ ਵਿੱਚ ਪਈਆਂ ਹੋਣ ਜਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਕੈਮਰਾ ਰੋਲ ਵਿੱਚ। ਦੇਖਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਐਪ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਅਪਲੋਡ ਹੋ ਚੁੱਕਿਆ ਸਮਾਨ ਦੇਖਣ ਤੇ ਸਾਫ਼ ਕਰਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਭਰਿਆ ਫ਼ੋਨ ਦੇਖਭਾਲ ਦਾ ਕੰਮ ਬਣਿਆ ਰਹੇ, ਨਾ ਕਿ ਜੌਬ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਆਈ ਮੁਸੀਬਤ।
ਮੈਂ ਕਿੰਨੀ ਦੇਰ ਆਫਲਾਈਨ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਇਹ ਸਮੱਸਿਆ ਬਣ ਜਾਵੇ?
ਕਈ ਦਿਨ, ਜੇ ਐਪ ਸੱਚਮੁੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਫ਼ੋਨ 'ਤੇ ਹੀ ਲਿਖਦੀ ਹੈ: ਬੰਦਿਸ਼ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਬਾਕੀ ਲੋਕ ਹਨ। ਬੇਸਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਸਭ ਕੁਝ ਦਫ਼ਤਰ ਲਈ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਅਦਿੱਖ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਅਪਲੋਡ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਸੋ ਹਫ਼ਤਾ ਭਰ ਗਾਇਬ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਕਰੂ ਡੇਟਾ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਬਣਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ਡਿਊਲ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ। ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਰ ਨੈੱਟਵਰਕ 'ਤੇ ਆਓ, ਕਤਾਰ ਦੇਖੋ, ਤੇ ਇਹ ਸਵਾਲ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਣੋਂ ਹਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੀ ਮੈਨੂੰ ਸਿੰਕ ਦਾ ਬਟਨ ਦਬਾਉਣਾ ਯਾਦ ਰੱਖਣਾ ਪਵੇਗਾ?
ਪੈਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ। ਜੋ ਐਪ ਪਹਿਲਾਂ ਲੋਕਲ ਲਿਖਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਨੈੱਟਵਰਕ ਦਿਸਦੇ ਸਾਰ ਅਪਲੋਡ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਟਾਈਮਰ 'ਤੇ ਵੀ, ਅਤੇ ਬਟਨ ਦਬਾਉਣਾ ਸਿਰਫ਼ ਬੇਸਬਰੀ ਹੀ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਪਛਾਣ ਉੱਪਰ ਵਾਲੀ ਪਰਖ ਦਾ ਛੇਵਾਂ ਕਦਮ ਹੈ: ਜੇ ਵਾਈ-ਫਾਈ 'ਤੇ ਐਪ ਖੋਲ੍ਹਣ ਤੱਕ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹਿੱਲਦਾ, ਤਾਂ ਇਹ ਉਹ ਆਦਤ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਅਗਸਤ ਵਿੱਚ ਭੁੱਲ ਜਾਓਗੇ, ਯਾਨੀ ਬਿਲਕੁਲ ਉਦੋਂ ਜਦੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਰੁੱਝੇ ਹੁੰਦੇ ਹੋ।
ਕੀ ਇੱਕ ਨੋਟਸ ਐਪ ਅਤੇ ਕੈਮਰਾ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ?
ਇੱਕ ਬੰਦੇ ਲਈ, ਇੱਕ ਜੌਬ 'ਤੇ, ਸੱਚ ਪੁੱਛੋ ਤਾਂ ਕਈ ਵਾਰ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ। ਇਹ ਉਦੋਂ ਕਾਫ਼ੀ ਹੋਣੋਂ ਹਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡਾ ਲਿਖਿਆ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਦੇਖਣਾ ਪਵੇ — ਕਿਸੇ ਪਾਰਟਨਰ ਨੂੰ, ਦਫ਼ਤਰ ਨੂੰ, ਕਿਸੇ ਅਪ੍ਰੈਂਟਿਸ ਨੂੰ — ਜਾਂ ਜਦੋਂ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ ਕੋਈ ਨੋਟ ਕਿਸੇ ਜੌਬ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਜੋ ਇਨਵੌਇਸ ਦਾ ਬਚਾਅ ਹੋ ਸਕੇ। ਨੋਟਸ ਐਪ ਵਿਚਲੇ ਨੋਟ ਨਾਲ ਕੋਈ ਜੌਬ ਜੁੜੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਤੇ ਸਾਰਾ ਫ਼ਰਕ ਇਹੀ ਹੈ।




