ਐਤਵਾਰ-ਰਾਤ ਦੇ ਦਫ਼ਤਰੀ ਕੰਮ ਵਾਲੇ ਸੈਸ਼ਨ ਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਕਰਨਾ

ਸੰਖੇਪ ਜਵਾਬ: ਐਤਵਾਰ ਵਾਲਾ ਢੇਰ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ। ਇਹ ਪੂਰਾ ਹਫ਼ਤਾ ਬਣਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ — ਹਰ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਰਸੀਦ ਗਲਵਬਾਕਸ ਵਿੱਚ ਜਾ ਪੈਂਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਕੋਈ ਗੱਲ ਸਿਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹਰ ਚੀਜ਼ ਉਸੇ ਪਲ ਦਰਜ ਕਰੋ ਜਦੋਂ ਉਹ ਵਾਪਰਦੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੀਹ ਸਕਿੰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਇਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਸ਼ਾਮ ਖਾ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਢੇਰ ਬਚਦਾ ਹੀ ਨਹੀਂ।

ਐਤਵਾਰ ਸ਼ਾਮ ਦੇ 8 ਵੱਜੇ ਹਨ। ਰਸੋਈ ਦੇ ਮੇਜ਼ 'ਤੇ ਜੁੱਤੀਆਂ ਵਾਲਾ ਡੱਬਾ ਪਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉੱਨੀ ਮੁੜੀਆਂ-ਤੁੜੀਆਂ ਰਸੀਦਾਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਏਨੀਆਂ ਫਿੱਕੀਆਂ ਪੈ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਪੜ੍ਹੀਆਂ ਹੀ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀਆਂ। ਨਾਲ ਹੀ ਇੱਕ ਲੈਪਟਾਪ ਹੈ, ਠੰਢੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਕੌਫੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਟੈਕਸਟ ਥ੍ਰੈਡ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਇਹ ਪਤਾ ਕਰਨ ਲਈ ਸਕ੍ਰੌਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ ਕਿ ਹੈਂਡਰਸਨ ਪਰਿਵਾਰ ਵਾਲਾ ਵਾਧੂ ਕੰਮ ਮੰਗਲਵਾਰ ਹੋਇਆ ਸੀ ਜਾਂ ਬੁੱਧਵਾਰ। ਬਾਕੀ ਦਾ ਘਰ ਉਹ ਫ਼ਿਲਮ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੰਧ ਦੇ ਪਾਰੋਂ ਸੁਣਾਈ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ।

ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਦੋ, ਸ਼ਾਇਦ ਤਿੰਨ ਘੰਟੇ ਬੈਠੋਗੇ। ਅਗਲੇ ਐਤਵਾਰ ਵੀ ਇਹੀ ਕਰੋਗੇ। ਅਤੇ ਵਿਚਾਲੇ ਕਿਤੇ ਤੁਸੀਂ ਉਹੀ ਗੱਲ ਕਹੋਗੇ ਜੋ ਹਰ ਠੇਕੇਦਾਰ ਇਸੇ ਮੇਜ਼ 'ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: ਮੈਂ ਇਸ ਟਰੇਡ ਵਿੱਚ ਕਾਗਜ਼ੀ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਨਹੀਂ ਆਇਆ ਸੀ।

ਗੱਲ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਬੇਚੈਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦੇਖੋ: ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਇਹ ਸੈਸ਼ਨ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕਾਗਜ਼ੀ ਕੰਮ ਦਾ ਮਸਲਾ ਹੈ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਉਸ ਫ਼ੈਸਲੇ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਹਫ਼ਤੇ ਦੌਰਾਨ ਲਗਭਗ ਚਾਲੀ ਵਾਰ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਹਰ ਵਾਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਵਾਜਬ ਹੀ ਲੱਗਿਆ। ਫ਼ੈਸਲਾ ਸੀ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਕਰ ਲਵਾਂਗਾ।

ਢੇਰ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ

ਰਸੋਈ ਦੇ ਉਸ ਮੇਜ਼ 'ਤੇ ਪਈ ਕੋਈ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਉੱਥੇ ਪੈਦਾ ਨਹੀਂ ਹੋਈ। ਉਹ ਰਸੀਦ ਮੰਗਲਵਾਰ ਸਵੇਰੇ 7:40 ਵਜੇ ਸਪਲਾਇਰ ਦੇ ਕਾਊਂਟਰ 'ਤੇ ਬਣੀ ਸੀ। ਗਾਇਬ ਹੋਏ ਘੰਟੇ ਬੁੱਧਵਾਰ ਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜਾ ਇਨਵੌਇਸ ਤੁਸੀਂ ਹੁਣ ਬਣਾ ਰਹੇ ਹੋ, ਉਹ ਉਸ ਜੌਬ ਦਾ ਹੈ ਜੋ ਵੀਰਵਾਰ ਦੁਪਹਿਰ ਮੁੱਕੀ ਸੀ। ਉਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਗਾਹਕ ਦੇ ਡਰਾਈਵਵੇਅ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੇ ਸੀ, ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਸਿਰ ਵਿੱਚ ਤਾਜ਼ੀ ਸੀ ਅਤੇ ਫ਼ੋਨ ਜੇਬ ਵਿੱਚ ਸੀ।

ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਪਲ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸ ਕੰਮ ਦਾ ਤੀਹ-ਸਕਿੰਟ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਵੀ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਕਾਊਂਟਰ ਛੱਡਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਰਸੀਦ ਦੀ ਫੋਟੋ ਖਿੱਚ ਲਓ। ਟਰੱਕ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਕਲੌਕ-ਆਊਟ ਟੈਪ ਕਰ ਦਿਓ। ਤੁਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਨਵੌਇਸ ਭੇਜ ਦਿਓ। ਉਸ ਪਲ ਸਾਰੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ: ਰਕਮਾਂ, ਘੰਟੇ, ਵਾਧੂ ਕੰਮ, ਅਤੇ ਗਾਹਕ। ਉਹ ਪਲ ਲੰਘ ਜਾਣ ਦਿਓ, ਤਾਂ ਕੰਮ ਗਾਇਬ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਉਹ ਐਤਵਾਰ ਤੱਕ ਸਫ਼ਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਹੁੰਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਐਤਵਾਰ ਤੱਕ ਤੀਹ ਸਕਿੰਟਾਂ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਦਸ ਮਿੰਟਾਂ ਦਾ ਬਣ ਚੁੱਕਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਹੜੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਸਾਹਮਣੇ ਪਈ ਸੀ ਉਹ ਹੁਣ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਜੋੜਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਲੱਕੜ ਕਿਹੜੀ ਜੌਬ ਲਈ ਸੀ — ਡੈੱਕ ਲਈ ਜਾਂ ਵਾੜ ਦੀ ਮੁਰੰਮਤ ਲਈ? ਹੈਂਡਰਸਨ ਪਰਿਵਾਰ ਤੋਂ ਤੁਸੀਂ 4:30 ਵਜੇ ਨਿਕਲੇ ਸੀ ਜਾਂ 5:30 ਵਜੇ? ਵਾਧੂ ਬਾਥਰੂਮ ਫੈਨ ਦੀ ਕੀਮਤ ਸੱਚਮੁੱਚ ਤੈਅ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸਿਰਫ਼ "ਠੀਕ ਹੈ" ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ ਸੀ? ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਮੇਜ਼ 'ਤੇ ਦਫ਼ਤਰੀ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਹੀ ਹਫ਼ਤੇ ਦੀ ਖੁਦਾਈ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ।

ਪ੍ਰਤੀ ਕੰਮ ਡਰਾਈਵ ਲਾਗਤ ਕੈਲਕੁਲੇਟਰ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੰਮ ਤੱਕ ਜਾਣ ਦਾ ਸਫ਼ਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿੰਨਾ ਮਹਿੰਗਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਕੰਮ 'ਤੇ ਅਤੇ ਪੂਰੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ।

ਦਫ਼ਤਰੀ ਕੰਮ ਟਾਲਣਾ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨਾ ਮਹਿੰਗਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ?

ਗੁਆਚੀ ਹੋਈ ਸ਼ਾਮ ਤਾਂ ਉਹ ਨੁਕਸਾਨ ਹੈ ਜੋ ਦਿਖਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਨਹੀਂ ਦਿਖਦੇ, ਉਹ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਹਨ।

ਭੁੱਲ ਗਏ ਬਿੱਲ-ਯੋਗ ਕੰਮ। ਯਾਦ ਦੇ ਸਹਾਰੇ ਜੋੜਿਆ ਹਿਸਾਬ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗਾਹਕ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਹੀ ਢਲਦਾ ਹੈ। ਨੁਕਸ ਲੱਭਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਵਾਧੂ ਘੰਟਾ, ਪੁਰਜ਼ੇ ਲਈ ਮਾਰਿਆ ਦੂਜਾ ਗੇੜਾ, ਅਤੇ "ਤੁਸੀਂ ਆਏ ਹੀ ਹੋ ਤਾਂ ਇਹ ਵੀ ਦੇਖ ਦਿਓ" ਵਾਲੀ ਮੁਰੰਮਤ: ਵੀਰਵਾਰ ਨੂੰ ਹੋਏ, ਐਤਵਾਰ ਤੱਕ ਗਾਇਬ। ਜੇ ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭੁੱਲੀ ਹੋਈ $85 ਦੀ ਲਾਈਨ ਵੀ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਾਲ ਦੇ $4,000 ਤੋਂ ਵੱਧ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ, ਬਸ ਐਵੇਂ ਹੀ ਦਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।

ਮਰ ਚੁੱਕੀਆਂ ਰਸੀਦਾਂ। ਫਿੱਕੀ ਪੈ ਚੁੱਕੀ ਜਾਂ ਗੁਆਚੀ ਹੋਈ ਰਸੀਦ ਇੱਕ ਅਸਲ ਖਰਚ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਹੁਣ ਸਾਬਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਭਾਵ ਉਹ ਕਟੌਤੀ ਵੀ ਗਈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਲੈ ਸਕਦੇ ਸੀ। ਅਤੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ GST/HST ਜਾਂ ਇਸ ਵਰਗੇ ਟੈਕਸ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਹੋ, ਤਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਇੱਕ ਇਨਪੁੱਟ ਟੈਕਸ ਕ੍ਰੈਡਿਟ ਵੀ ਗਿਆ। ਜੁੱਤੀਆਂ ਵਾਲਾ ਡੱਬਾ ਫਾਈਲਿੰਗ ਸਿਸਟਮ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਢੱਕਣ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਇੱਕ ਹੌਲੀ ਲੀਕ ਹੈ।

ਦੇਰ ਨਾਲ ਭੇਜੇ ਇਨਵੌਇਸ। ਐਤਵਾਰ ਰਾਤ ਭੇਜਿਆ ਇਨਵੌਇਸ ਉਸ ਕੰਮ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਵੀਰਵਾਰ ਮੁੱਕ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਸਿੱਧੇ ਤੁਹਾਡੇ ਨਕਦ ਪ੍ਰਵਾਹ ਵਿੱਚੋਂ ਗਏ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਨੁਕਸਾਨ ਵੀ ਕਰ ਗਏ ਜਿਸਨੂੰ ਮਾਪਣਾ ਔਖਾ ਹੈ: ਵੀਰਵਾਰ ਨੂੰ ਗਾਹਕ ਖ਼ੁਸ਼ ਸੀ ਅਤੇ ਕੰਮ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਤਾਜ਼ਾ ਸੀ। ਅਗਲੇ ਹਫ਼ਤੇ ਤੱਕ ਉਹ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਆਮ ਜਿਹੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਨਵੌਇਸ ਕੰਮ ਦੇ ਸਿੱਟੇ ਵਾਂਗ ਨਹੀਂ, ਨਿਰੇ ਬਿੱਲ ਵਾਂਗ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਛੇਵੀਂ ਸ਼ਿਫ਼ਟ। ਪੰਜ ਦਿਨ ਔਜ਼ਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਉੱਤੋਂ ਹਰ ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਰਾਤ ਮੇਜ਼ 'ਤੇ — ਇਹ ਛੇ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਹਫ਼ਤਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਦਰ ਵਿੱਚ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਗਿਣਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਅਤੇ ਕਈ ਮਹੀਨੇ ਲੰਘਣ ਬਾਅਦ ਇਹੀ ਗੱਲ ਹੈ ਜੋ ਪੂਰੇ ਟਰੇਡ ਨੂੰ ਹਕੀਕਤ ਨਾਲੋਂ ਭਾਰਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਵਾਉਂਦੀ ਹੈ।

ਹਰ ਕੰਮ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਪਲ 'ਤੇ ਲੈ ਜਾਓ

ਬਿਹਤਰ ਐਤਵਾਰ ਰੁਟੀਨ ਇਸਦਾ ਹੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਹੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਸਫ਼ਰ ਹੀ ਨਾ ਕਰਨ ਦਿਓ। ਹਰ ਦਫ਼ਤਰੀ ਕੰਮ ਦਾ ਆਪਣਾ ਕੁਦਰਤੀ ਪਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ: ਉਹ ਪਲ ਜਦੋਂ ਉਸਦੀ ਸਾਰੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹਾਜ਼ਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮਿਹਨਤ ਸਭ ਤੋਂ ਘੱਟ ਲੱਗਦੀ ਹੈ। ਕੰਮ ਨੂੰ ਉਸੇ ਪਲ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਦਿਓ, ਅਤੇ ਢੇਰ ਬਣਦਾ ਹੀ ਨਹੀਂ।

ਰਸੀਦ: ਕਾਊਂਟਰ 'ਤੇ, ਜਾਂ ਟਰੱਕ ਕੋਲ। ਰਸੀਦ ਜੇਬ ਵਿੱਚ ਪਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸਦੀ ਫੋਟੋ ਖਿੱਚੋ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਕਿਸੇ ਜੌਬ ਨਾਲ ਜੋੜ ਦਿਓ, ਜਾਂ ਓਵਰਹੈੱਡ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿਓ। ਤੀਹ ਸਕਿੰਟ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਹਾਲੇ ਗੱਡੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਬੈਠੇ ਹੋ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਾਗਜ਼ ਜਿੱਥੇ ਮਰਜ਼ੀ ਜਾਵੇ; ਹੁਣ ਉਸ ਨਾਲ ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ।

ਘੰਟੇ: ਟਰੱਕ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ। ਪਹੁੰਚਦਿਆਂ ਹੀ ਕਲੌਕ ਇਨ ਕਰੋ, ਨਿਕਲਦਿਆਂ ਕਲੌਕ ਆਊਟ। ਇਸ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕਿ ਕੋਈ ਤੁਹਾਡਾ ਸਮਾਂ ਗਿਣ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪੂਰਾ ਹਫ਼ਤਾ ਯਾਦ ਦੇ ਸਹਾਰੇ ਹੀ ਜੋੜਨਾ ਪਵੇਗਾ। ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਯਾਦਦਾਸ਼ਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗਾਹਕ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਹੀ ਗੱਲ ਸੁਣਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਬਣਾਈਆਂ ਟਾਈਮਸ਼ੀਟਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹਰ ਕਿਸੇ 'ਤੇ ਮਿਹਰਬਾਨ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਨੋਟ ਅਤੇ ਫੋਟੋਆਂ: ਸਾਈਟ 'ਤੇ, ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਜਦੋਂ ਗੱਲ ਵਾਪਰਦੀ ਹੈ। ਗਾਹਕ ਦੇ ਫ਼ਰਸ਼ 'ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਪਈ ਖਰੋਚ, ਟੱਬ ਪਿੱਛੇ ਸੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹਿੱਸਾ, ਜਾਂ ਸਹਿਮਤੀ ਨਾਲ ਵਧਾਇਆ ਕੰਮ। ਇਹ ਸਭ ਉਦੋਂ ਹੀ ਦਰਜ ਕਰੋ ਜਦੋਂ ਸਾਹਮਣੇ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਉਸੇ ਜੌਬ ਨਾਲ ਜੋੜੋ ਜਿਸਦਾ ਇਹ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਵੀਰਵਾਰ ਨੂੰ ਲਿਖਿਆ ਨੋਟ ਸਬੂਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਲਿਖਿਆ ਨੋਟ ਸਬੂਤ ਦਾ ਭੇਸ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਇਨਵੌਇਸ: ਡਰਾਈਵਵੇਅ ਵਿੱਚ ਹੀ। ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਾਮ ਨਹੀਂ, ਪੂਰਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਬਦਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਕੰਮ ਮੁੱਕ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਵਾਧੂ ਕੰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਤਾਜ਼ੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਗਾਹਕ ਖ਼ੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੀ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ। ਕੋਟੇਸ਼ਨ ਤੋਂ ਇਨਵੌਇਸ ਬਣਾਓ, ਜੋ ਬਦਲਿਆ ਹੈ ਉਹ ਜੋੜੋ, ਅਤੇ ਗੱਡੀ ਤੋਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਭੇਜ ਦਿਓ। ਫਿਰ ਇਹ ਗਾਹਕ ਨੂੰ ਦੱਸ ਵੀ ਦਿਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸਦਾ ਅਸਰ ਵਧੀਆ ਪੈਂਦਾ ਹੈ:

"ਮੈਂ ਡਰਾਈਵਵੇਅ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਇਨਵੌਇਸ ਭੇਜ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦੋ ਵਾਧੂ ਪੌਟ ਲਾਈਟਾਂ ਵੀ ਪਾ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਅਸੀਂ ਮੰਗਲਵਾਰ ਨੂੰ ਲਾਈਆਂ ਸਨ, ਸੋ ਇਸ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਅਚਾਨਕ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਕੋਈ ਵੀ ਸਵਾਲ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਅੱਜ ਰਾਤ ਹੀ ਫ਼ੋਨ ਕਰ ਲੈਣਾ।"

ਉਸੇ ਪਲ ਭੇਜਿਆ ਇਨਵੌਇਸ ਉਦੋਂ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਮਾਹੌਲ ਹਾਲੇ ਵੀ ਨਿੱਘਾ ਹੈ, ਸਵਾਲ ਉਦੋਂ ਪੁੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਜਵਾਬ ਸੌਖੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪੈਸੇ ਐਤਵਾਰ ਵਾਲੇ ਰਾਹ ਨਾਲੋਂ ਕਈ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਇਹ ਭੁੱਲਿਆ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਕਦੇ ਢੇਰ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਹੀ ਨਹੀਂ।

ਤੀਹ ਸਕਿੰਟ ਦਸ ਮਿੰਟਾਂ ਨਾਲੋਂ ਬਿਹਤਰ ਕਿਉਂ ਹਨ?

ਇਹ ਗੱਲ ਗਲਤ ਲੱਗਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇੰਝ ਕੰਮ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੀਹ ਸਕਿੰਟਾਂ ਲਈ ਰੁਕਣਾ ਵਿਘਨ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਐਤਵਾਰ ਸਿਆਣਪ ਲੱਗਦਾ ਹੈ: ਚਾਲੀ ਵਾਰ ਨਿੱਕਾ-ਨਿੱਕਾ ਰੁਕਣ ਦੀ ਥਾਂ ਇੱਕੋ ਵੱਡਾ, ਸਲੀਕੇ ਵਾਲਾ ਬੈਚ।

ਪਰ ਉਹ ਬੈਚ ਧੋਖਾ ਹੈ। ਉਹ ਚਾਲੀ ਕੰਮ ਤੀਹ-ਤੀਹ ਸਕਿੰਟਾਂ ਦੇ ਰਹੇ ਹੀ ਨਹੀਂ; ਟਾਲਣ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫੁਲਾ ਦਿੱਤਾ। ਕਾਊਂਟਰ 'ਤੇ ਰਸੀਦ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਸਿਰਫ਼ ਇਸਦੀ ਫੋਟੋ ਖਿੱਚੋ ਸੀ। ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਉਹੀ ਕੰਮ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: ਇਸਨੂੰ ਲੱਭੋ, ਪੜ੍ਹਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ, ਯਾਦ ਕਰੋ ਕਿ ਇਹ ਕਿਹੜੀ ਜੌਬ ਦੀ ਸੀ, ਫਿਰ ਪਤਾ ਲੱਗੇ ਕਿ ਇਹ ਤਾਂ ਹੈ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਕਾਪੀ ਲੈਣ ਲਈ ਸਪਲਾਇਰ ਤੱਕ ਦੁਬਾਰਾ ਗੇੜਾ ਮਾਰੋ। ਤੁਸੀਂ ਚਾਲੀ ਅੱਧੇ-ਮਿੰਟਾਂ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਇੱਕ ਸਲੀਕੇ ਵਾਲੇ ਸੈਸ਼ਨ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ। ਤੁਸੀਂ ਹਫ਼ਤੇ ਭਰ ਵਿੱਚ ਖਿੰਡੇ ਹੋਏ, ਲਗਭਗ ਵੀਹ ਮਿੰਟਾਂ ਦੇ ਦਰਜ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਦੋ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਘੰਟਿਆਂ ਦੀ ਖੁਦਾਈ ਨਾਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ। ਨਾਲ ਉਹ ਗਲਤੀਆਂ ਵੀ ਜੋੜੋ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਕੋ ਪਾਸੇ ਝੁਕਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਤੁਹਾਡੇ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਕੁਝ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਬੈਚ ਬਣਾਉਣਾ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸਹੀ ਤਰੀਕਾ ਹੈ। ਸਮੀਖਿਆ ਲਈ ਇਹ ਸਹੀ ਤਰੀਕਾ ਹੈ। ਦਰਜ ਕਰਨ ਲਈ ਇਹ ਗਲਤ ਤਰੀਕਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਦਰਜ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਫਿੱਕੀ ਪੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਸਮੀਖਿਆ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੀ।

ਜੋ ਸੱਚਮੁੱਚ ਬਚਦਾ ਹੈ: ਤੀਹ ਮਿੰਟ, ਅਤੇ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ

ਟਾਲ-ਮਟੋਲ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿਓ, ਤਾਂ ਵੀ ਹਫ਼ਤਾਵਾਰੀ ਸੈਸ਼ਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਾਇਬ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਉਹ ਸੁੰਗੜ ਕੇ ਓਨਾ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿੰਨਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੋਂ ਅਸਲੀ ਸੀ। ਇਸਦਾ ਇੱਕ ਰੂਪ ਤੁਹਾਡੇ ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਹੋਣਾ ਵੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਲਗਭਗ ਤੀਹ ਮਿੰਟ ਲੈਂਦਾ ਹੈ:

• ਬਾਹਰ ਫਸਿਆ ਪੈਸਾ। ਕਿਸ ਵੱਲ ਕਿੰਨਾ ਬਕਾਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਿਹੜੇ ਇਨਵੌਇਸ ਲਈ ਫ਼ੋਨ ਕਰਨਾ ਪੈਣਾ ਹੈ। ਨਵਾਂ ਇਨਵੌਇਸ ਨਹੀਂ, ਬਸ ਪਹਿਲਾਂ ਭੇਜੇ ਹੋਏ ਕਿਸੇ ਇਨਵੌਇਸ ਦੀ ਯਾਦ-ਦਹਾਨੀ।
• ਲਟਕਦੀਆਂ ਕੋਟੇਸ਼ਨਾਂ। ਕਿਹੜੀਆਂ ਕੋਟੇਸ਼ਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕੋਈ ਜਵਾਬ ਨਹੀਂ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਕਿਹੜੀਆਂ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਮੁੱਕ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਫਾਲੋ-ਅੱਪ ਦੀਆਂ ਹੱਕਦਾਰ ਹਨ।
• ਅਗਲਾ ਹਫ਼ਤਾ। ਅਗਲੇ ਹਫ਼ਤੇ ਦਾ ਸ਼ਡਿਊਲ ਹਕੀਕਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖ ਕੇ ਦੇਖੋ: ਕਿਹੜਾ ਸਮਾਨ ਆਰਡਰ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਕਿਹੜਾ ਦਿਨ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਦੋ ਵਾਰ ਬੁੱਕ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਿਹੜੀ ਜੌਬ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹਾਲੇ ਪੱਕੀ ਨਹੀਂ ਹੋਈ।
• ਅੰਕੜਿਆਂ 'ਤੇ ਦੋ ਮਿੰਟ ਦੀ ਨਜ਼ਰ। ਕੀ ਆਇਆ, ਕੀ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਲੀਹੋਂ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਲੱਥ ਰਿਹਾ।

ਇਹ ਸਭ ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਕਰੋ, ਟਰੱਕ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਕੇ ਜਾਂ ਸ਼ਾਪ 'ਤੇ, ਜਦੋਂ ਹਫ਼ਤਾ ਹਾਲੇ ਤਾਜ਼ਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵੀਕੈਂਡ ਪੂਰਾ ਬਾਕੀ ਹੈ। ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ ਦੀ ਸਮੀਖਿਆ ਹਫ਼ਤੇ ਨੂੰ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਸੈਸ਼ਨ ਅਗਲੇ ਹਫ਼ਤੇ ਦਾ ਡਰ ਬਣਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਘੜੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਓਨਾ ਹੀ, ਪਰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਿਲਕੁਲ ਵੱਖਰੀ।

Zeus ਕਿੱਥੇ ਫਿੱਟ ਬੈਠਦਾ ਹੈ

Zeus ਬਿਲਕੁਲ ਇਸੇ "ਉਸੇ ਪਲ ਦਰਜ ਕਰੋ" ਵਾਲੇ ਤਰੀਕੇ ਦੁਆਲੇ ਬਣਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਫ਼ੋਨ 'ਤੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਫਲਾਈਨ ਵੀ ਚੱਲਦਾ ਹੈ। ਰਸੀਦ ਇੱਕ ਫੋਟੋ ਹੈ ਜੋ ਸਹੀ ਜੌਬ 'ਤੇ ਖਰਚਾ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ: ਕਾਊਂਟਰ 'ਤੇ ਹੀ ਸਕੈਨ ਕਰ ਦਿਓ, ਅਤੇ ਜੁੱਤੀਆਂ ਵਾਲੇ ਡੱਬੇ ਦੀ ਲੋੜ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਟਰੱਕ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਹਰ ਜੌਬ ਲਈ ਕਲੌਕ ਇਨ ਤੇ ਆਊਟ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਟਾਈਮਸ਼ੀਟ ਆਪਣੇ ਆਪ ਬਣਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਡਰਾਈਵਵੇਅ ਵਿੱਚ ਇਨਵੌਇਸ ਉਸੇ ਕੋਟੇਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਭੇਜੀ ਸੀ, ਸੋ ਮੰਗਲਵਾਰ ਵਾਲਾ ਵਾਧੂ ਕੰਮ ਜੋੜ ਕੇ ਭੇਜਣ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ ਦੋ ਮਿੰਟ ਲੱਗਦੇ ਹਨ। ਜੌਬ ਦੀਆਂ ਫੋਟੋਆਂ GPS ਦੇ ਸਹਾਰੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਸਹੀ ਜੌਬ ਨਾਲ ਜੁੜ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਨੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਿ ਉਹ ਕੈਮਰਾ ਰੋਲ ਵਿੱਚ ਗੁਆਚਣ ਨਾ। ਦਰਜ ਕਰਨ ਵੇਲੇ ਇਸ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਲਈ ਵੀ ਸਿਗਨਲ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ; ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਕਵਰੇਜ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹੋ, ਇਹ ਸਿੰਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਫਿਰ ਵੀ ਟੂਲ ਨਾਲੋਂ ਅਸੂਲ ਵੱਧ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਮਰਜ਼ੀ ਵਰਤੋ — ਕੋਈ ਐਪ, ਟਰੱਕ ਵਿੱਚ ਪਿਆ ਕਲਿੱਪਬੋਰਡ, ਜਾਂ ਇੱਕ ਰਬੜ ਬੈਂਡ ਅਤੇ ਪੱਕੀ ਆਦਤ — ਕਸੌਟੀ ਇੱਕੋ ਹੈ: ਕੰਮ ਆਪਣੇ ਪਲ 'ਤੇ ਹੀ ਨਿੱਬੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਅੱਗੇ ਸਫ਼ਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?

ਅਕਸਰ ਪੁੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਸਵਾਲ

ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਸੈਸ਼ਨ ਬੁਰਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ। ਕੀ ਫਿਰ ਵੀ ਇਹ ਮਸਲਾ ਹੈ?

ਜੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣੇ ਰਿਕਾਰਡ ਵੀ ਓਨੇ ਹੀ ਚੰਗੇ ਹੁੰਦੇ ਜਿੰਨੇ ਮੌਕੇ 'ਤੇ ਦਰਜ ਕੀਤੇ ਰਿਕਾਰਡ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਤੁਹਾਡੀ ਪਸੰਦ ਦੀ ਗੱਲ ਹੁੰਦੀ। ਪਰ ਉਹ ਓਨੇ ਚੰਗੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਯਾਦ ਦੇ ਸਹਾਰੇ ਜੋੜੇ ਘੰਟੇ ਅਤੇ ਹਫ਼ਤਾ ਪੁਰਾਣੇ ਇਨਵੌਇਸ ਅਸਲ ਪੈਸੇ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸ ਮੇਜ਼ 'ਤੇ ਬੈਠਣਾ ਕਿੰਨਾ ਵੀ ਚੰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੋਵੇ। ਜੇ ਇਹ ਰੀਤ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਸੰਦ ਹੈ ਤਾਂ ਹਫ਼ਤਾਵਾਰੀ ਸੈਸ਼ਨ ਜ਼ਰੂਰ ਰੱਖੋ, ਪਰ ਇਸਨੂੰ ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ 'ਤੇ ਲੈ ਜਾਓ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸਮੀਖਿਆ ਭਰੋ। ਦਰਜ ਕਰਨਾ ਹੀ ਉਹ ਹਿੱਸਾ ਹੈ ਜੋ ਉਡੀਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਬੈਚ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਸੁਆਦ ਇਸ ਬਦਲਾਅ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਬਚਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।

ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਗੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮੈਂ ਕੰਮ ਦੇ ਵਿਚਾਲੇ ਹਾਂ। ਇਹ ਤੀਹ ਸਕਿੰਟ ਆਖ਼ਿਰ ਕਦੋਂ ਕੱਢਾਂ?

ਕੰਮ ਦੇ ਵਿਚਾਲੇ ਨਹੀਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਕਫ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਕਈ ਵਾਰ ਟਰੱਕ ਤੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹੋ; ਸਪਲਾਇਰ ਦੇ ਕਾਊਂਟਰ 'ਤੇ ਵੀ ਕਾਰਡ ਪ੍ਰੋਸੈਸ ਹੋਣ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਵਿਹਲੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੀ ਹੁੰਦੇ ਹੋ। ਦਿਨ ਦੇ ਇਹੀ ਜੋੜ ਉਹ ਥਾਂਵਾਂ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਦਰਜ ਕਰਨ ਦਾ ਕੰਮ ਫਿੱਟ ਬੈਠਦਾ ਹੈ। ਮਿਆਰ "ਉਸੇ ਸਕਿੰਟ" ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ "ਜਾਣਕਾਰੀ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਓਹਲੇ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ" ਹੈ।

ਕੀ ਇਸ ਲਈ ਸਾਫਟਵੇਅਰ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ?

ਨਹੀਂ। ਇਹ ਅਸੂਲ ਫ਼ੋਨਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਪੁਰਾਣਾ ਹੈ: ਟਰੱਕ ਵਿੱਚ ਪਿਆ ਕਲਿੱਪਬੋਰਡ, ਹਰ ਜੌਬ ਲਈ ਵੱਖਰਾ ਰਸੀਦ ਲਿਫ਼ਾਫ਼ਾ, ਅਤੇ ਮੌਕੇ 'ਤੇ ਲਿਖ ਲੈਣ ਦੀ ਆਦਤ — ਇਹ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੱਕ ਚੱਲਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸਾਫਟਵੇਅਰ ਜੋ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ ਉਹ ਹੈ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਹੱਥ ਲਾਉਣਾ। ਕਾਗਜ਼ 'ਤੇ ਲਿਖੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇਨਵੌਇਸ ਵਿੱਚ ਟਾਈਪ ਕਰਨਾ ਜਾਂ ਅਕਾਊਂਟੈਂਟ ਨੂੰ ਸੌਂਪਣਾ ਹੀ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਦੁਬਾਰਾ ਟਾਈਪ ਕਰਨਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਐਤਵਾਰ ਹੈ। ਫੀਲਡ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਟੂਲ ਮੌਕੇ ਵਾਲੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਹੀ ਆਖ਼ਰੀ ਰੂਪ ਬਣਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

ਬੁੱਕਕੀਪਿੰਗ ਅਤੇ ਟੈਕਸ ਫਾਈਲਿੰਗ ਇਸ ਸਭ ਵਿੱਚ ਕਿੱਥੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ?

ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਿਤੇ ਸੌਖੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਹਰ ਰਸੀਦ, ਇਨਵੌਇਸ ਅਤੇ ਭੁਗਤਾਨ ਆਪਣੇ ਪਲ 'ਤੇ ਦਰਜ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਹਫ਼ਤੇ ਦੇ ਉਹ ਤੀਹ ਮਿੰਟ ਹੀ ਖਾਤੇ ਲਗਭਗ ਅੱਜ ਦੀ ਤਾਰੀਖ਼ ਤੱਕ ਪੂਰੇ ਰੱਖ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਵੀ ਤੁਹਾਡਾ ਟੈਕਸ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਜੁੱਤੀਆਂ ਵਾਲੇ ਡੱਬੇ ਦੀ ਥਾਂ ਸਾਫ਼ ਰਿਕਾਰਡ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਸਤਾ ਵੀ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਫਾਈਲ ਕਰਨਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਦੋਂ, ਇਹ ਸੂਬੇ ਅਤੇ ਰਾਜ ਮੁਤਾਬਕ ਵੱਖਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸੋ ਅਕਾਊਂਟੈਂਟ ਨੂੰ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਰੱਖੋ; ਬੱਸ ਉਸਨੂੰ ਖੁਦਾਈ ਕਰਨ ਦੇ ਪੈਸੇ ਦੇਣੇ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿਓ।