ਸੰਖੇਪ ਜਵਾਬ: ਹਰ ਕਾਲਬੈਕ ਤੁਹਾਡੇ ਲੋਗੋ ਵਾਲਾ ਬਿਨਾਂ ਭੁਗਤਾਨ ਕੰਮ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਚੁੱਪਚਾਪ ਜਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਆਪਣੀ ਵੱਖਰੀ ਖ਼ਰਚਾ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵਜੋਂ ਟ੍ਰੈਕ ਕਰੋ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਦੇਖਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹੋ ਕਿ ਕਿਹੜੇ ਕੰਮ ਇਹ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਿਉਂ, ਤਾਂ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬਹੁਤੇ ਕਾਲਬੈਕ ਗਿਣੇ-ਚੁਣੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਦੁਹਰਾਏ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਕਾਰਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੀ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਵਾਰੰਟੀ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਦੀ ਕੀਮਤ ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਵਿੱਚੋਂ ਭਰਨ ਦੀ ਥਾਂ ਸੋਚ-ਸਮਝ ਕੇ ਆਪਣੀ ਦਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰੋ।
ਡੈੱਕ ਮੁਕੰਮਲ ਕਰਨ ਦੇ ਅੱਠ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ, ਗਾਹਕ ਫ਼ੋਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਪੌੜੀਆਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਦੋ ਬੋਰਡ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਮੁੜ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਰੇਲਿੰਗ ਪੋਸਟ ਢਿੱਲੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਉਹ ਗੱਲ ਬੜੀ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਕਰਦੀ ਹੈ (ਉਸਨੂੰ ਕੰਮ ਪਸੰਦ ਆਇਆ ਸੀ), ਪਰ ਗੱਲ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦਾ ਮਤਲਬ ਸਾਫ਼ ਹੈ: ਆ ਕੇ ਇਹ ਮੁਫ਼ਤ ਵਿੱਚ ਠੀਕ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਕਰੋ।
ਸੋ ਵੀਰਵਾਰ ਦੀ ਦੁਪਹਿਰ ਗਈ। ਤੁਸੀਂ ਚਾਲੀ ਮਿੰਟ ਗੱਡੀ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਦੋ ਬੋਰਡ ਕੱਢਦੇ ਹੋ, ਪੋਸਟ ਦੁਬਾਰਾ ਕੱਸਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦੇ ਹੋ। ਮੰਨ ਲਓ ਤੁਹਾਡੇ ਸਮੇਂ ਦੇ $300 ਅਤੇ ਸਮੱਗਰੀ ਦੇ $80, ਬਿੱਲ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਅਤੇ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਕਿਸੇ ਦੇ ਖਾਤੇ ਨਹੀਂ ਗਿਆ, ਇਹ ਕਿਤੇ ਵੀ ਦਰਜ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ: ਨਾ ਰਿਕਾਰਡ, ਨਾ ਸ਼੍ਰੇਣੀ, ਨਾ ਕੋਈ ਸਬਕ। ਅਗਲੇ ਮਹੀਨੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕੰਮ ਤੋਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਕਾਲਬੈਕ ਆਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਵੀ ਇੰਝ ਹੀ ਗਾਇਬ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਇਹੀ ਗਾਇਬ ਹੋ ਜਾਣਾ ਅਸਲ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ। ਕਾਲਬੈਕਾਂ ਨੂੰ ਟਰੇਡ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਦੀ ਕੀਮਤ ਸਮਝ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਇੱਕ ਮਾਪਣਯੋਗ ਖ਼ਰਚਾ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਬਹੁਤੇ ਠੇਕੇਦਾਰ ਮਾਪਣ ਤੋਂ ਹੀ ਇਨਕਾਰੀ ਹਨ। ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਉਹੀ ਗਿਣੇ-ਚੁਣੇ ਕਾਰਨ ਸਾਲ-ਦਰ-ਸਾਲ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਵਿੱਚੋਂ ਜਿਸਦਾ ਕਿਸੇ ਨੇ ਬਜਟ ਹੀ ਨਹੀਂ ਬਣਾਇਆ।
ਕਾਲਬੈਕਾਂ ਨੂੰ ਉਹੀ ਖ਼ਰਚਾ ਸਮਝ ਕੇ ਟ੍ਰੈਕ ਕਰੋ ਜੋ ਉਹ ਹਨ
ਜਿਸ ਲੀਕ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਮਾਪਦੇ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਉਸਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਸੰਭਾਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ। ਪਹਿਲਾ ਕਦਮ ਨਿਰਾ ਦਫ਼ਤਰੀ ਹੈ: ਹਰ ਕਾਲਬੈਕ ਤੁਹਾਡੇ ਰਿਕਾਰਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕੰਮ ਬਣੇ, ਵਾਰੰਟੀ ਵਜੋਂ ਟੈਗ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਘੰਟੇ ਤੇ ਸਮੱਗਰੀ ਦਰਜ ਹੋਣ। ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਉਵੇਂ ਹੀ ਕਰੋ ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਪੈਸੇ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਗਾਹਕ ਹੋਵੇ — ਕਿਉਂਕਿ ਹੈ ਵੀ, ਤੇ ਉਹ ਗਾਹਕ ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਹੋ। ਪੂਰੀ ਦਰ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਭਰ ਰਹੇ ਹੋ।
ਇਹ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਕਰੋ ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤਿੰਨ ਅੰਕੜੇ ਮਿਲਣਗੇ ਜੋ ਕੋਈ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦਾ:
- ਤੁਹਾਡੀ ਕਾਲਬੈਕ ਦਰ। ਮੁਕੰਮਲ ਕੀਤੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਾਰੰਟੀ ਵਾਲੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ। ਜੋ ਵੀ ਨਿਕਲੇ, ਹੁਣ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਮਹਿਜ਼ ਅਹਿਸਾਸ ਨਹੀਂ, ਇੱਕ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਅੰਕੜਾ ਹੈ।
- ਤੁਹਾਡੀ ਕਾਲਬੈਕ ਲਾਗਤ। ਅਸਲ ਘੰਟੇ ਤੁਹਾਡੀ ਅਸਲ ਦਰ 'ਤੇ, ਨਾਲ ਸਮੱਗਰੀ, ਨਾਲ ਗੱਡੀ ਦਾ ਗੇੜਾ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਹਿਸਾਬ ਲਾ ਕੇ ਦੇਖੋ; ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਾਲਬੈਕ ਚੁੱਪਚਾਪ ਸਾਲ ਦੇ ਦੋ-ਤਿੰਨ ਕੰਮਾਂ ਜਿੰਨਾ ਮੁਨਾਫ਼ਾ ਖਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
- ਤੁਹਾਡਾ ਕਾਲਬੈਕ ਪੈਟਰਨ। ਅਤੇ ਇਹੀ ਉਹ ਅੰਕੜਾ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਡਾ ਤੌਰ-ਤਰੀਕਾ ਬਦਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਕਾਲਬੈਕ ਕਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ ਵੰਡੇ ਹੁੰਦੇ। ਇਹ ਇੱਕੋ ਥਾਂ 'ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਤੁਹਾਡੇ ਕਾਲਬੈਕ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਕਿਉਂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ?
ਛੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੇ ਟ੍ਰੈਕ ਕੀਤੇ ਕਾਲਬੈਕ ਲੈ ਕੇ ਬੈਠੋ ਅਤੇ ਹਰ ਇੱਕ ਬਾਰੇ ਉਹ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛੋ ਜੋ ਚੁਭਦਾ ਹੈ: ਇਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਕਿਉਂ? ਉਹ ਜਵਾਬ ਨਹੀਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਗਾਹਕ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਅਸਲ ਵਾਲਾ। ਕਾਲਬੈਕ ਗਿਣੇ-ਚੁਣੇ ਕਾਰਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਹਰ ਕਾਰਨ ਦਾ ਹੱਲ ਵੱਖਰਾ ਹੈ:
ਕਾਹਲੀ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਫਿਨਿਸ਼ਿੰਗ। ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨ ਸ਼ਾਮ 6 ਵਜੇ ਨਿਬੇੜਿਆ ਕੰਮ ਦਾ ਆਖ਼ਰੀ 5%, ਜਦੋਂ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਮਨ ਬੱਸ ਖ਼ਤਮ ਕਰਨ ਦਾ ਸੀ: ਆਖ਼ਰੀ ਕੌਲਕ ਲਾਈਨਾਂ, ਹਾਰਡਵੇਅਰ ਦੀ ਸੈਟਿੰਗ, ਪੇਂਟ ਦੇ ਟੱਚ-ਅੱਪ। ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕਾਲਬੈਕ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਹੀ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਹੱਲ ਹੁਨਰ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਹੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਫਿਨਿਸ਼ਿੰਗ ਨੂੰ ਨਿਚੋੜਨਾ ਬੰਦ ਕਰੋ। ਆਖ਼ਰੀ ਅੱਧੇ ਦਿਨ ਨੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਅੱਧਾ ਦਿਨ ਮੰਨ ਕੇ ਸ਼ਡਿਊਲ ਕਰੋ, ਜਾਂ ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ ਤਾਜ਼ੇ ਦਿਮਾਗ਼ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਆਓ। ਥੱਕ ਕੇ ਕੰਮ ਨਿਬੇੜਨਾ ਆਪਣੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਵੀਰਵਾਰਾਂ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ, ਬਹੁਤ ਭਾਰੀ ਵਿਆਜ 'ਤੇ ਕਰਜ਼ਾ ਲੈਣ ਵਰਗਾ ਹੈ।
ਉਹ ਸਮੱਗਰੀ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ਼ੱਕ ਸੀ। ਉਹ ਡੈਕਿੰਗ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਢੇਰ ਵਿੱਚੋਂ ਲੈ ਲਈ, ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਨਮੀ ਤੁਹਾਡੀ ਪਸੰਦ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਸੀ; ਉਹ ਸਸਤੀ ਫਿਕਸਚਰ ਲਾਈਨ; ਉਹ ਸਬਸਟਰੇਟ ਜਿਸਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਠੀਕ ਕਰਨ ਦੀ ਥਾਂ ਢੱਕ ਦਿੱਤਾ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਤਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕਾਲਬੈਕ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਸਮੱਗਰੀ ਜਾਂ ਸਪਲਾਇਰ 'ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਹੱਲ ਖਰੀਦ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਤੀਜੇ ਮੁਫ਼ਤ ਗੇੜੇ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਮਹਿੰਗਾ ਪਵੇਗਾ।
ਉਹ ਸਕੋਪ ਜਿਸਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਕਾਬੂ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਹਾਲਤ ਉੱਤੇ ਕੀਤਾ ਕੰਮ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਤੁਸੀਂ ਮੂੰਹ-ਜ਼ਬਾਨੀ ਤਾਂ ਦੱਸਿਆ ਪਰ ਲਿਖਿਆ ਨਹੀਂ: ਉਸ ਫ਼ਰਸ਼ 'ਤੇ ਟਾਈਲ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਲੋੜੋਂ ਵੱਧ ਲਚਕ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾਗ਼ਾਂ 'ਤੇ ਪੇਂਟ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵੱਖਰੇ ਪ੍ਰਾਈਮਰ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ, ਜਾਂ "ਹੁਣ ਲਈ ਉਹ ਪੁਰਾਣਾ ਵਾਲਵ ਰਹਿਣ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।" ਜਦੋਂ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਫੇਲ੍ਹ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ, ਅਤੇ ਕਾਲਬੈਕ ਫਿਰ ਵੀ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੱਲ ਕਾਗਜ਼ੀ ਹੈ: ਜੋ ਗੱਲਾਂ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਹਾਲਤਾਂ ਬਾਰੇ ਤੁਸੀਂ ਸਾਵਧਾਨ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਹਰ ਵਾਰ ਲਿਖਤੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕੋਟੇਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਜਾਣ।
ਜਿਸਦਾ ਸੱਚਮੁੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਉਤਪਾਦ ਫੇਲ੍ਹ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਘਰ ਹਿੱਲਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੌਸਮ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਕਾਲਬੈਕ ਸੱਚਮੁੱਚ ਇਸੇ ਕਿਸਮ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਟ੍ਰੈਕਿੰਗ ਦਾ ਕੰਮ ਇਹੀ ਦੱਸਣਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਹਿੱਸਾ ਕਿੰਨਾ ਕੁ ਹੈ। ਬਹੁਤੇ ਮਾਲਕ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਕਿ ਬਹੁਗਿਣਤੀ ਕਾਲਬੈਕ ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਥੋੜ੍ਹੇ ਜਿਹੇ ਹੀ ਹਨ।
ਇਸ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕੋਸਣ ਵਾਲੀ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ। ਹਰ ਗੁੱਛਾ ਕਿਸੇ ਖ਼ਾਸ ਅਤੇ ਸਸਤੇ ਹੱਲ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ: ਸ਼ਡਿਊਲਿੰਗ ਦਾ ਇੱਕ ਨਿਯਮ, ਸਪਲਾਇਰ ਦਾ ਬਦਲਾਅ, ਇਕਰਾਰਨਾਮੇ ਦਾ ਇੱਕ ਪੈਰਾ। ਬਿਨਾਂ ਟ੍ਰੈਕ ਕੀਤੀ ਸੂਰਤ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਇਸ਼ਾਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਿਵਾਏ ਇਸ ਧੁੰਦਲੇ ਅਹਿਸਾਸ ਦੇ ਕਿ ਮੁਫ਼ਤ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਤਾਂ ਆਮ ਗੱਲ ਹੈ।

ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਲੋੜ ਪੈਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਰੰਟੀ ਲਿਖਤ ਵਿੱਚ ਪਾਓ
ਬਹੁਤੇ ਠੇਕੇਦਾਰਾਂ ਦੀ ਵਾਰੰਟੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਲਿਖਤ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ ਕਿਸੇ ਦੀ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਨਤੀਜਾ ਇਹ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ ਕਿ "ਵਾਰੰਟੀ" ਦਾ ਮਤਲਬ ਫ਼ੋਨ 'ਤੇ, ਉਸੇ ਵੇਲੇ, ਉਹ ਬੰਦਾ ਤੈਅ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੀਜੇ ਸਾਲ ਤੁਸੀਂ ਵਾੜ ਮੁਫ਼ਤ ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਰੰਗ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਗਾਹਕ ਦਾ ਖ਼ਿਆਲ ਹੈ ਕਿ "ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਦੀ ਗਾਰੰਟੀ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।"
ਲਿਖਤੀ ਵਾਰੰਟੀ ਨੀਤੀ ਇੱਕ ਪੈਰਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਕੋਈ ਕਾਨੂੰਨੀ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਇੰਨਾ ਕੁ ਦੱਸਦੀ ਹੈ:
- ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਕਵਰ ਕਰਦੇ ਹੋ: ਤੁਹਾਡੀ ਕਾਰੀਗਰੀ, ਭਾਵ ਉਹ ਕੰਮ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਹੱਥਾਂ ਨੇ ਕੀਤਾ।
- ਕਿੰਨੇ ਸਮੇਂ ਲਈ: ਕਾਰੀਗਰੀ ਲਈ ਇੱਕ ਸਾਲ ਰਿਹਾਇਸ਼ੀ ਕੰਮ ਦਾ ਆਮ ਮਿਆਰ ਹੈ; ਕੁਝ ਟਰੇਡਾਂ ਅਤੇ ਅਧਿਕਾਰ-ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਮਾਪਦੰਡ ਜਾਂ ਲੋੜਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
- ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਕਵਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ: ਬਣੇ-ਬਣਾਏ ਉਤਪਾਦ (ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਨਿਰਮਾਤਾ ਵਾਰੰਟੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਗਾਹਕ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰੋਗੇ), ਆਮ ਘਸਾਈ, ਹਿੱਲਣਾ ਅਤੇ ਬੈਠਣਾ, ਗ਼ਲਤ ਵਰਤੋਂ ਜਾਂ ਦੂਜੇ ਟਰੇਡਾਂ ਤੋਂ ਹੋਇਆ ਨੁਕਸਾਨ, ਅਤੇ ਹਰ ਉਹ ਹਾਲਤ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਤੁਸੀਂ ਸਾਵਧਾਨ ਕੀਤਾ ਸੀ ਪਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸੇ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ।
- ਦਾਅਵਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰਨਾ ਹੈ: ਗਾਹਕ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰੇ, ਤੁਸੀਂ ਆ ਕੇ ਦੇਖੋ, ਅਤੇ ਜੋ ਚੀਜ਼ਾਂ ਕਵਰ ਹਨ ਉਹ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਖ਼ਰਚੇ ਦੇ ਠੀਕ ਹੋਣ — ਤੈਅ ਕੀਤੇ ਸਮੇਂ 'ਤੇ, ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਵਾਂਗ ਨਹੀਂ।
ਇਸਨੂੰ ਹਰ ਕੋਟੇਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਪਾਓ। ਕਮਾਲ ਕਾਨੂੰਨੀ ਪਕੜ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਕਮਾਲ ਇਸ ਵਿੱਚ ਹੈ ਕਿ ਹੁਣ ਦੋਵੇਂ ਧਿਰਾਂ ਇੱਕੋ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ 'ਤੇ ਖੜ੍ਹੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਇੱਕ ਸ਼ਾਂਤ ਦਿਨ ਤੈਅ ਹੋਈ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਤੀਜੇ ਸਾਲ ਵਾੜ ਵਾਲੀ ਕਾਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ "ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਵਾਰੰਟੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਦੇਖ ਲੈਣ ਦਿਓ" ਇੱਕ ਤਰੀਕਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਲੜਾਈ ਨਹੀਂ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਸੱਚਮੁੱਚ ਕਵਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਖਿੜੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਬਿਨਾਂ ਦੇਰੀ ਨਿਭਾਉਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਸਸਤੀ ਮਸ਼ਹੂਰੀ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਖਰੀਦੋਗੇ। ਜਿਸ ਗਾਹਕ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਤੁਸੀਂ ਬਿਨਾਂ ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਵੱਟ ਪਾਏ ਹੱਲ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਉਹ ਇਹ ਗੱਲ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
"ਇਹ ਕਵਰ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਕਾਰੀਗਰੀ ਦੀ ਵਾਰੰਟੀ ਇੱਕ ਸਾਲ ਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਉਸੇ ਕਿਸਮ ਦਾ ਮਾਮਲਾ ਹੈ। ਕੱਲ੍ਹ ਤਾਂ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦਾ, ਪਰ ਅਗਲੇ ਹਫ਼ਤੇ ਵੀਰਵਾਰ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਸਮਾਂ ਹੈ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਹੋਵਾਂਗਾ, ਬਾਕੀ ਕੰਮ ਵੀ ਦੇਖ ਲਵਾਂਗਾ।"
ਦੇਖੋ ਇਹ ਗੱਲ ਕੀ ਕਰਦੀ ਹੈ: ਇਹ ਵਾਅਦਾ ਨਿਭਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਘਬਰਾਹਟ ਦੀ ਥਾਂ ਤੈਅ ਕੀਤਾ ਸਮਾਂ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਫੇਰੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਜਾਂਚ ਬਣਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚੋਂ ਅਕਸਰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਪੈਸੇ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਵੀ ਨਿਕਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਵਾਰੰਟੀ ਦੀ ਕੀਮਤ ਆਪਣੀ ਦਰ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰੀਏ?
ਜਿਹੜੀ ਸੋਚ ਇਸ ਖਿਝ ਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਵਾਰੰਟੀ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਆਈ ਮੁਸੀਬਤ ਸਮਝਣਾ ਛੱਡ ਦਿਓ। ਇਹ ਉਸਾਰੀ ਦੀਆਂ ਸਰਵਿਸਾਂ ਵੇਚਣ ਦੀ ਇੱਕ ਜਾਣੀ-ਪਛਾਣੀ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਲਾਗਤ ਹੈ, ਬਿਲਕੁਲ ਬੀਮੇ ਜਾਂ ਤੇਲ ਵਾਂਗ। ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਦਰ ਵਿੱਚ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਟ੍ਰੈਕ ਕੀਤੇ ਅੰਕੜੇ ਹੱਥ ਆ ਜਾਣ, ਫਿਰ ਇਹ ਨਿਰਾ ਹਿਸਾਬ ਹੈ। ਮੰਨ ਲਓ ਛੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਇਮਾਨਦਾਰ ਟ੍ਰੈਕਿੰਗ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕਾਲਬੈਕ ਸਾਲ ਦਾ ਲਗਭਗ $2,400 ਖ਼ਰਚਾ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਆਮਦਨ $200,000 ਹੈ। ਇਹ ਆਮਦਨ ਦਾ 1.2% ਹੋਇਆ। ਹੁਣ ਆਪਣੀ ਕੀਮਤ ਵਿੱਚ 1–2% ਵਾਰੰਟੀ ਲਈ ਰਾਖਵਾਂ ਰੱਖ ਲਓ ($12,000 ਦੇ ਕੰਮ 'ਤੇ, $120 ਤੋਂ $240), ਅਤੇ ਦੋ ਗੱਲਾਂ ਇੱਕੋ ਵੇਲੇ ਬਦਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ:
- ਕਾਲਬੈਕ ਘਾਟਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ। ਜਿਹੜਾ ਵੀਰਵਾਰ ਤੁਸੀਂ ਰੇਲਿੰਗ ਕੱਸਣ ਵਿੱਚ ਲਾਇਆ, ਉਸਦੇ ਪੈਸੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮਿਲ ਚੁੱਕੇ ਸਨ — ਹਰ ਗਾਹਕ ਕੋਲੋਂ, ਥੋੜ੍ਹੇ-ਥੋੜ੍ਹੇ ਕਰਕੇ। ਤੁਸੀਂ ਮੁਫ਼ਤ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ; ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਸਰਵਿਸ ਦੇ ਰਹੇ ਹੋ ਜੋ ਦਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ। ਮਨ ਦਾ ਇਹ ਫ਼ਰਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਫ਼ੋਨ ਚੁੱਕਣ ਦੇ ਢੰਗ ਵਿੱਚੋਂ ਸਾਫ਼ ਦਿਖਦਾ ਹੈ।
- ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਕੀਮਤਾਂ ਸੱਚ ਬੋਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਿਹੜਾ ਮੁਕਾਬਲੇਬਾਜ਼ ਬਿਨਾਂ ਕੋਈ ਵਾਰੰਟੀ ਰਾਖਵੀਂ ਰੱਖੇ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲੋਂ 2% ਘੱਟ ਕੀਮਤ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਸਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉਹ ਜਾਂ ਤਾਂ ਕਾਲਬੈਕ ਆਪਣੀ ਤਨਖਾਹ ਵਿੱਚੋਂ ਭਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਭੱਜ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੀਮਤ ਆਪਣੀ ਸਾਖ਼ ਨਾਲ ਚੁਕਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੀ ਕੀਮਤ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਖੜ੍ਹਨਾ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਖ਼ੂਬੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਗਾਹਕ ਨੂੰ ਇਹ ਖ਼ੂਬੀ ਤੁਹਾਡੀ ਲਿਖਤੀ ਵਾਰੰਟੀ ਰਾਹੀਂ ਦਿਖਦੀ ਹੈ।
ਰਾਖਵਾਂ ਪੈਸਾ ਦੂਜੇ ਪਾਸਿਓਂ ਵੀ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਹਾਡੀ ਟ੍ਰੈਕ ਕੀਤੀ ਕਾਲਬੈਕ ਲਾਗਤ ਆਮਦਨ ਦਾ 4% ਬਣ ਰਹੀ ਹੈ, ਤਾਂ 4% ਰਾਖਵਾਂ ਨਾ ਰੱਖੋ। ਕਾਰਨ ਠੀਕ ਕਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ 4% 'ਤੇ ਕਾਲਬੈਕ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੀ ਲਾਗਤ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ। ਉਹ ਇੱਕ ਗੁਣਵੱਤਾ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਅਣਜਾਣੇ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਰਹੇ ਹੋ।
ਸਬੂਤ ਯਾਦਦਾਸ਼ਤ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ: ਉਹ ਰਿਕਾਰਡ ਜੋ ਗੱਲ ਮੁਕਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ
ਕੰਮ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਣ ਦੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਹਰ ਕਾਲਬੈਕ ਵਾਲੀ ਗੱਲਬਾਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੱਥਾਂ 'ਤੇ ਆ ਟਿਕਦੀ ਹੈ ਜੋ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਠੀਕ-ਠੀਕ ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਕੀ-ਕੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ? ਉਹ ਕੰਧ ਕਿਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਸੀ? ਅਸੀਂ ਠੀਕ ਕਿਸ ਦਿਨ ਕੰਮ ਮੁਕਾਇਆ ਸੀ? ਕੀ ਉਹ ਤਰੇੜ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਸੀ?
ਇੱਥੇ ਹੀ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਕੰਮ-ਰਿਕਾਰਡ ਚੁੱਪਚਾਪ ਆਪਣੀ ਕੀਮਤ ਵਸੂਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। Zeus ਵਿੱਚ ਹਰ ਮੁਕੰਮਲ ਕੰਮ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ ਲੱਭਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀਆਂ ਫੋਟੋਆਂ ਸਮੇਤ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨ-ਲੌਗਾਂ ਸਮੇਤ ਜੋ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕਿਸ ਦਿਨ ਕੀ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨ ਖਿੱਚੀਆਂ ਸਮਾਪਤੀ ਦੀਆਂ ਉਹ ਫੋਟੋਆਂ ਵੀ ਹਨ, ਜੋ ਖਿੱਚਦਿਆਂ ਹੀ ਕੰਮ ਨਾਲ ਲੱਗ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਤੀਜੇ ਸਾਲ ਉਸ ਵਾੜ ਬਾਰੇ ਕਾਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਗਰਮੀ ਦੀ ਲਹਿਰ ਵਿੱਚ ਰੰਗੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਗੱਲ ਯਾਦ ਬਨਾਮ ਯਾਦ ਦੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ। ਤੁਸੀਂ ਅਸਲੀ ਸਕੋਪ, ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਣ ਦੀ ਤਾਰੀਖ਼, ਅਤੇ ਉਹ ਹਾਲਤ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਸੌਂਪਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਨਾਲ ਹੀ ਉਹ ਨੋਟ ਵੀ, ਜਿੱਥੇ ਗਾਹਕ ਨੇ "ਹੁਣ ਲਈ" ਉੱਤਰੀ ਪਾਸਾ ਛੱਡਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਸੀ। ਵਾਰੰਟੀ ਦੇ ਅੱਧੇ ਝਗੜੇ ਉਸੇ ਪਲ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਧਿਰ ਕੋਲ ਰਿਕਾਰਡ ਨਿਕਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਰਿਕਾਰਡ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਹੀ ਹੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਸਮਾਪਤੀ ਦੀਆਂ ਫੋਟੋਆਂ ਇੰਝ ਖਿੱਚੋ ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਬਹੁਤ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹੋਣ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਠਾਰਾਂ ਮਹੀਨਿਆਂ ਬਾਅਦ ਇਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਰੱਖਣਗੀਆਂ: ਹਰ ਮੁਕੰਮਲ ਸਤਹ, ਹਰ ਜੋੜ, ਅਤੇ ਹਰ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਤੁਸੀਂ ਸਾਵਧਾਨ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨ ਫ਼ੋਨ ਨਾਲ ਲਾਏ ਦੋ ਮਿੰਟ ਇਸ ਪੂਰੇ ਲੇਖ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸਸਤੀ ਬੀਮਾ ਪਾਲਿਸੀ ਹਨ।
Zeus ਕਿੱਥੇ ਫਿੱਟ ਬੈਠਦਾ ਹੈ
ਜਿਸ ਕਾਲਬੈਕ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ, ਉਸ ਦੀ ਕੀਮਤ ਤੁਸੀਂ ਭਰਦੇ ਹੀ ਰਹੋਗੇ, ਅਤੇ ਗਿਣਤੀ ਉਸੇ ਵੀਰਵਾਰ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜਿਹੜਾ ਉਹ ਖਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ ਕਿਸੇ ਸਪਰੈੱਡਸ਼ੀਟ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ।
ਵਾਪਸੀ ਦੀ ਫੇਰੀ ਨੂੰ ਉਸ ਪਤੇ 'ਤੇ ਵੱਖਰਾ ਕੰਮ ਬਣਾ ਕੇ ਖੋਲ੍ਹੋ, ਪਹੁੰਚਦੇ ਹੀ ਕਲੌਕ ਇਨ ਕਰੋ, ਤੇ ਬੋਰਡ ਤੇ ਫਾਸਨਰ ਉਸੇ ਉੱਤੇ ਖ਼ਰਚੇ ਵਜੋਂ ਪਾਓ। ਘੰਟੇ ਤੇ ਸਮੱਗਰੀ ਉਸੇ ਕੰਮ 'ਤੇ ਬੈਠਦੇ ਹਨ, ਸੋ ਸਾਲ ਭਰ ਦਾ ਵਾਰੰਟੀ ਕੰਮ ਕਿਸੇ ਚੰਗੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਗੁਆਚਣ ਦੀ ਥਾਂ ਵੱਖਰਾ ਜੁੜਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨਾਲ ਹੀ ਅਸਲੀ ਕੰਮ ਖੋਲ੍ਹੋ ਤਾਂ ਰਿਕਾਰਡ ਓਥੇ ਹੀ ਪਿਆ ਹੈ: ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨ ਦੀਆਂ ਮੁਕੰਮਲ ਕੰਮ ਵਾਲੀਆਂ ਫੋਟੋਆਂ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਤੁਹਾਡੇ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਦੇ ਹੀ ਪਤੇ ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਈਆਂ ਸਨ, ਤਾਰੀਖ਼ਾਂ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਦੇ ਲੌਗ, ਤੇ ਉਸ ਪੜਾਅ ਦੀ ਚੈੱਕਲਿਸਟ। ਜਦੋਂ ਗਾਹਕ ਨੂੰ ਗੱਲਬਾਤ ਹੋਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯਾਦ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਬਹਿਸ ਨਹੀਂ, ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਦੱਸ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹੋ। ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਭਰੇ ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਫੇਰੀ ਫਿੱਟ ਕਰਨਾ ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੱਲਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਦਿਨ ਵਾਲੇ ਬੋਰਡ ਦਾ ਬਾਕੀ ਸਭ ਕੁਝ।
ਇਹ ਹੋਰ ਕੀ-ਕੀ ਸਾਂਭਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੇਖਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨਾ ਮੁਫ਼ਤ ਹੈ, ਕਾਰਡ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਇਹ ਕਦੇ ਖ਼ਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਹਰ ਸਾਈਜ਼ ਇੱਥੇ ਦੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਡਾਊਨਲੋਡ ਕਰੋ ਤੇ ਅਗਲਾ ਕਾਲਬੈਕ ਆਪਣੇ ਪਿੱਛੇ ਲੀਹ ਛੱਡਣ ਲੱਗ ਪਵੇਗਾ।
ਕਿਸੇ ਡੈੱਕ ਬਾਰੇ, ਜਿਹੜਾ ਤੁਸੀਂ ਮੁਕਾ ਕੇ ਭੁੱਲ ਵੀ ਗਏ ਸੀ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਸਲੀਕੇ ਵਾਲਾ ਫ਼ੋਨ ਆਵੇਗਾ ਹੀ। ਵੀਰਵਾਰ ਫਿਰ ਵੀ ਜਾਵੇਗਾ। ਪਰ ਹੁਣ ਉਹ ਅਜਿਹੀ ਲਾਈਨ 'ਤੇ ਜਾਵੇਗਾ ਜਿਹੜੀ ਤੁਸੀਂ ਦਸੰਬਰ ਵਿੱਚ ਜੋੜ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਤੇ ਖ਼ਰਚੇ ਤੇ ਲੀਕ ਵਿਚਲਾ ਫ਼ਰਕ ਇਹੀ ਹੈ।
ਅਕਸਰ ਪੁੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਸਵਾਲ
ਕਿਹੜੀ ਕਾਲਬੈਕ ਦਰ ਆਮ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ?
ਕੋਈ ਇੱਕ ਸੱਚਾ ਸਾਂਝਾ ਅੰਕੜਾ ਹੈ ਹੀ ਨਹੀਂ: ਇਹ ਟਰੇਡ, ਕੰਮ ਦੀ ਕਿਸਮ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਗਿਣਨ ਦੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਬਦਲਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਅੰਕੜਾ ਟ੍ਰੈਕ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਕੰਮ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਤੁਲਨਾ ਇਹ ਹੈ: ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਸਾਲ ਬਨਾਮ ਤੁਸੀਂ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਦਾ ਕੰਮ ਬਨਾਮ ਦੂਜੀ ਕਿਸਮ ਦਾ। ਜੇ ਟ੍ਰੈਕਿੰਗ ਦੱਸੇ ਕਿ ਕੰਮ ਦੀ ਇੱਕੋ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਤੁਹਾਡੇ ਬਹੁਤੇ ਕਾਲਬੈਕ ਪੈਦਾ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦੀ ਜਾਂ ਤਾਂ ਕੀਮਤ ਘੱਟ ਹੈ, ਜਾਂ ਉਸਦਾ ਤਰੀਕਾ ਕੱਚਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਉਸਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਹੀ ਠੀਕ ਹੈ।
ਇੱਕ ਗਾਹਕ ਉਸ ਚੀਜ਼ 'ਤੇ ਵਾਰੰਟੀ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜੋ ਸਾਫ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੇਰੀ ਕਾਰੀਗਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਹੁਣ ਕੀ ਕਰਾਂ?
ਫਿਰ ਵੀ ਜਾ ਕੇ ਦੇਖੋ। ਬਿਨਾਂ ਦੇਖੇ ਨਾਂਹ ਕਰ ਦੇਣਾ ਤੁਹਾਡਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਖ਼ਤਮ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਸੌ ਫ਼ੀਸਦੀ ਸਹੀ ਹੋਵੋ। ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਨਾਲ ਪਰਖੋ, ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਿਖਦਾ ਹੈ ਉਹ ਗਾਹਕ ਨੂੰ ਵੀ ਦਿਖਾਓ, ਅਤੇ ਦੋ ਗੱਲਾਂ ਸਾਫ਼ ਵੱਖ ਕਰੋ: ਫੇਲ੍ਹ ਕੀ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਕਿਸਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਹੈ। ਜੇ ਉਤਪਾਦ ਹੀ ਖ਼ਰਾਬ ਨਿਕਲਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਨਿਰਮਾਤਾ ਕੋਲ ਦਾਅਵਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਗਾਹਕ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰੋ; ਜੇ ਇਹ ਨੁਕਸਾਨ ਜਾਂ ਘਸਾਈ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੁਰੰਮਤ ਦੀ ਕੋਟੇਸ਼ਨ ਪੈਸੇ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਵਜੋਂ ਦਿਓ। ਤੁਹਾਡੀ ਲਿਖਤੀ ਵਾਰੰਟੀ ਇਸ ਗੱਲਬਾਤ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸੌਖਾ ਬਣਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਹੈ ਵੀ ਇਸੇ ਲਈ।
ਜੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਪਤਾ ਲੱਗੇ ਕਿ ਚੀਜ਼ ਕਵਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਤਾਂ ਕੀ ਮੈਨੂੰ ਦੇਖਣ ਆਉਣ ਦੇ ਪੈਸੇ ਲੈਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ?
ਇੱਕ ਨੀਤੀ ਬਣਾਓ ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦੱਸ ਦਿਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਹਰ ਵਾਰ ਡਰਾਈਵਵੇ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹ ਕੇ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕਰਨਾ ਦੋਵਾਂ ਧਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਖਿਝ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕਈ ਠੇਕੇਦਾਰ ਪੁਰਾਣੇ ਗਾਹਕਾਂ ਲਈ ਦੇਖਣ ਵਾਲੀ ਫੇਰੀ ਮੁਫ਼ਤ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਰਿਸ਼ਤਾ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ ਫੇਰੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚੋਂ ਅਕਸਰ ਪੈਸੇ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਵੀ ਨਿਕਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਚੀਜ਼ ਕਵਰ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਮੁਰੰਮਤ ਦੇ ਪੂਰੇ ਪੈਸੇ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਅਸਲ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਗਾਹਕ ਨੂੰ ਇਹ ਨੀਤੀ ਤੁਹਾਡੇ ਟਰੱਕ ਵਿੱਚ ਬੈਠਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਤਾ ਹੋਵੇ, ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ।
ਮੇਰੀ ਕਾਰੀਗਰੀ ਦੀ ਵਾਰੰਟੀ ਕਿੰਨੀ ਲੰਬੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ?
ਰਿਹਾਇਸ਼ੀ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਸੂਬਿਆਂ, ਰਾਜਾਂ ਅਤੇ ਟਰੇਡਾਂ ਦੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਲੋੜੀਂਦੀਆਂ ਜਾਂ ਰਵਾਇਤੀ ਮਿਆਦਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਆਪਣੀ ਪਤਾ ਕਰੋ। ਲੰਬੀ ਵਾਰੰਟੀ ਵਿਕਰੀ ਦਾ ਸੱਚਾ ਹਥਿਆਰ ਬਣ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜੇ ਤੁਹਾਡੀ ਕਾਲਬੈਕ ਟ੍ਰੈਕਿੰਗ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਝੱਲ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਅਤੇ ਜੇ ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਨਹੀਂ ਝੱਲ ਸਕਦੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਤਬਾਹੀ ਹੈ। ਇਹ ਫ਼ੈਸਲਾ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਮਾਰਕੀਟਿੰਗ ਦੀ ਸੂਝ ਨੇ ਨਹੀਂ, ਤੁਹਾਡੇ ਟ੍ਰੈਕ ਕੀਤੇ ਅੰਕੜਿਆਂ ਨੇ ਕਰਨਾ ਹੈ।





