ਸਮਰੱਥਾ: ਤੁਸੀਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨਾ ਕੰਮ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹੋ

ਸੰਖੇਪ ਜਵਾਬ: ਅਸਲੀ ਹਫ਼ਤਾਵਾਰ ਸਮਰੱਥਾ ਤੁਹਾਡੇ ਹਫ਼ਤੇ ਦੇ ਘੰਟੇ ਨਹੀਂ। ਉਹਨਾਂ ਘੰਟਿਆਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਟੂਲ 'ਤੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਗੱਡੀ ਚਲਾਉਣਾ, ਕੋਟੇਸ਼ਨ ਦੇਣਾ, ਦਫ਼ਤਰੀ ਕੰਮ ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਵਚਨਬੱਧ ਕੰਮ ਘਟਾਓ। ਜੋ ਬਚਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਤੁਸੀਂ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਨਾਲ ਵਾਅਦਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਓਵਰਬੁਕਿੰਗ ਖਰਾਬ ਕਾਰੀਗਰੀ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਸਾਖਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਖੁੰਝੀ ਤਾਰੀਖ ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦਿਖਦੀ ਹੈ।

"ਅਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਕਿਤੇ ਫਿੱਟ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ।"

ਸੱਤ ਸ਼ਬਦ, ਫ਼ੋਨ 'ਤੇ ਚੰਗੇ ਮੂਡ ਵਿੱਚ ਕਹੇ ਗਏ। ਤਿੰਨ ਹਫ਼ਤੇ ਬਾਅਦ ਉਹ ਇਸ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਚੁੱਕੇ ਹਨ: ਤੁਸੀਂ ਸਵੇਰੇ 7 ਵਜੇ ਇੱਕ ਗਾਹਕ ਨੂੰ ਟੈਕਸਟ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਤਾਰੀਖ ਫਿਰ ਅੱਗੇ ਪਾਉਣੀ ਪੈਣੀ ਹੈ, ਦੂਜੀ ਜੌਬ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਇੱਕੋ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਦੋ ਅੱਧ-ਪਚੱਧੀਆਂ ਸਾਈਟਾਂ ਵਿਚਾਲੇ ਗੱਡੀ ਭਜਾ ਰਹੇ ਹੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਨਾਂਹ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਿਆ। ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਖਰਾਬ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ। ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਇੱਕ ਖਰਾਬ ਤਜਰਬਾ ਮਿਲਿਆ।

ਠੇਕੇਦਾਰ ਇੱਕ ਗੱਲ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਘੱਟ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ: ਓਵਰਬੁਕਿੰਗ ਖਰਾਬ ਕਾਰੀਗਰੀ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਸਾਖ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਟੇਢੀ ਟਾਈਲ ਲਾਈਨ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਤਾਰੀਖ ਹਰ ਖਾਣੇ ਦੀ ਪਾਰਟੀ 'ਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਸੁਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ: "ਕੰਮ ਤਾਂ ਵਧੀਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਦੱਸੇ ਦਿਨ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇ, ਇਹਦੇ ਲਈ ਕਿਸਮਤ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।" ਬਾਜ਼ਾਰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਕਸਰ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਭਰੋਸੇਯੋਗਤਾ ਦੀ ਘਾਟ ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮਾਫ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਭਰੋਸੇਯੋਗਤਾ ਦੀ ਘਾਟ ਘੱਟ ਹੀ ਚਰਿੱਤਰ ਦੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਹਿਸਾਬ ਦੀ ਗਲਤੀ ਹੈ, ਹਫ਼ਤੇ-ਹਫ਼ਤੇ ਦੁਹਰਾਈ ਗਈ, ਉਹਨਾਂ ਠੇਕੇਦਾਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਦੇ ਆਪਣੀ ਅਸਲੀ ਸਮਰੱਥਾ ਗਿਣੀ ਹੀ ਨਹੀਂ।

ਤੁਸੀਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨੇ ਘੰਟੇ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ?

ਮੂਲ ਗਲਤੀ ਸਧਾਰਨ ਹੈ: ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋ ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ 40 (ਜਾਂ 50) ਘੰਟੇ ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨ ਦੇ ਹੋਣ। ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।

ਇੱਕ ਇਮਾਨਦਾਰ ਹਫ਼ਤਾ ਟਰੈਕ ਕਰੋ ਅਤੇ ਇੱਕ ਆਮ ਇਕੱਲੇ ਠੇਕੇਦਾਰ ਲਈ ਇਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ:

• ਗੱਡੀ ਚਲਾਉਣਾ: ਸਾਈਟਾਂ ਵਿਚਾਲੇ, ਸਪਲਾਇਰ ਕੋਲ, ਵਾਪਸ ਸਪਲਾਇਰ ਕੋਲ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਲਈ ਜੋ ਸਟਾਕ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸੀ (6 ਤੋਂ 8 ਘੰਟੇ)
• ਕੋਟੇਸ਼ਨ ਦੇਣਾ ਅਤੇ ਸਾਈਟ ਵਿਜ਼ਿਟ: ਬਿਨਾਂ-ਭੁਗਤਾਨ ਕੰਮ ਜੋ ਅਗਲਾ ਮਹੀਨਾ ਭਰਦਾ ਹੈ (3 ਤੋਂ 5 ਘੰਟੇ)
• ਸਪਲਾਈ ਦੇ ਗੇੜੇ ਅਤੇ ਤਿਆਰੀ: 2 ਤੋਂ 4 ਘੰਟੇ
• ਦਫ਼ਤਰੀ ਕੰਮ: ਇਨਵੌਇਸ, ਟੈਕਸਟ, ਆਰਡਰ ਕਰਨਾ, ਸ਼ਡਿਊਲ ਬਣਾਉਣਾ (3 ਤੋਂ 4 ਘੰਟੇ)
• ਖਿਸਕਣਾ: ਗਾਹਕ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਜੋ ਲੰਬੀ ਹੋ ਗਈ, ਇੰਸਪੈਕਸ਼ਨ ਵਿੰਡੋ, ਮੀਂਹ

45-ਘੰਟੇ ਦੇ ਕੰਮ ਵਾਲੇ ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚੋਂ, ਜੋ ਘੰਟੇ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਜੌਬ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ (ਟੂਲ-ਹੱਥ-ਵਿੱਚ, ਸਾਈਟ 'ਤੇ ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨ) ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਇਕੱਲੇ ਓਪਰੇਟਰਾਂ ਲਈ ਕਿਤੇ 26 ਤੋਂ 30 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਕਰੂਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀ ਬੰਦਾ ਕੁਝ ਬਿਹਤਰ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਓਵਰਹੈੱਡ ਕਦੇ ਗਾਇਬ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਹਾਲੇ ਵੀ ਕੋਟੇਸ਼ਨ ਦੇਣੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਹਾਲੇ ਵੀ ਗੱਡੀ ਚਲਾਉਣੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ।

ਇਹੀ ਅੰਕੜਾ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ: ਸਾਈਟ ਘੰਟੇ, ਭੁਗਤਾਨ ਵਾਲੇ ਘੰਟੇ ਨਹੀਂ, ਕੰਮ ਦੇ ਘੰਟੇ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ 40 ਘੰਟੇ ਦਾ ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨ ਬੁੱਕ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਸਲ ਵਿੱਚ 28 ਹੀ ਹਨ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਵੱਡੀ ਸੋਚ ਵਾਲੇ ਨਹੀਂ। ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮਾਫ਼ੀਆਂ ਬੁੱਕ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ।

ਪ੍ਰਤੀ ਕੰਮ ਡਰਾਈਵ ਲਾਗਤ ਕੈਲਕੁਲੇਟਰ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੌਬ ਤੱਕ ਦੀ ਗੱਡੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀ ਜੌਬ ਅਤੇ ਪੂਰੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨੇ ਦੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ।

ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਅਸਲੀ ਹਫ਼ਤਾਵਾਰ ਸਮਰੱਥਾ ਕਿਵੇਂ ਗਿਣਦੇ ਹੋ?

ਇਹ ਅਭਿਆਸ ਇੱਕ ਵਾਰ ਕਰੋ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਸ਼ਡਿਊਲ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਸਥਾਈ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਦਲ ਜਾਵੇਗਾ:

1. ਦੋ ਆਮ ਹਫ਼ਤੇ ਟਰੈਕ ਕਰੋ। ਹਰ ਬਲਾਕ: ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨ, ਗੱਡੀ ਚਲਾਉਣਾ, ਕੋਟੇਸ਼ਨ, ਸਪਲਾਈ, ਦਫ਼ਤਰੀ ਕੰਮ। ਫ਼ੋਨ ਨੋਟਸ ਠੀਕ ਹਨ। ਕੋਈ ਅਸਾਧਾਰਨ ਤੌਰ 'ਤੇ ਚੰਗਾ ਹਫ਼ਤਾ ਟਰੈਕ ਨਾ ਕਰੋ; ਇੱਕ ਅਸਲੀ ਹਫ਼ਤਾ ਟਰੈਕ ਕਰੋ।
2. ਔਸਤ ਹਫ਼ਤਾਵਾਰ ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨ ਘੰਟੇ ਲਓ। ਮੰਨ ਲਓ ਇਹ 28 ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
3. ਇਸਦੀ ਲੋੜ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਇੱਕ ਬਫਰ ਘਟਾਓ। 15-20% ਰੋਕ ਕੇ ਰੱਖੋ। ਇਸਨੂੰ 5 ਘੰਟੇ ਕਹੋ। ਇਹ ਵਿਹਲਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਉਹ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਆ ਉਤਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ, ਪਰ ਜੋ ਹੋਵੇਗਾ ਜ਼ਰੂਰ: ਡਰਾਈਵਾਲ ਪਿੱਛੇ ਨਿਕਲਿਆ ਨੁਕਸ, ਫੇਲ੍ਹ ਹੋਈ ਇੰਸਪੈਕਸ਼ਨ, ਉਹ ਗਾਹਕ ਜੋ "ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਗੱਲ" ਹੋਰ ਜੋੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਫਲੂ।
4. ਬਾਕੀ ਬਚਿਆ ਹੀ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਵੇਚਦੇ ਹੋ। ਇਸ ਉਦਾਹਰਣ ਵਿੱਚ: ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ 23 ਘੰਟੇ ਵਚਨਬੱਧ ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨ।

ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਗਿਣਨ 'ਤੇ ਤੇਈ ਘੰਟੇ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਘੱਟ ਲੱਗਦੇ ਹਨ। ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਛਲੇ ਛੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦਾ ਸ਼ਡਿਊਲ ਇੱਕ ਲਗਾਤਾਰ ਚੱਲਦੇ ਸੰਕਟ ਵਾਂਗ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ। ਤੁਸੀਂ ਅਸਲੀ 23 ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ 35 ਵੇਚ ਰਹੇ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਫ਼ਰਕ ਦੀ ਕੀਮਤ ਅੱਗੇ ਪਾਈਆਂ ਤਾਰੀਖਾਂ, ਰਾਤ ਦੇ ਕੰਮ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਗਾਹਕਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਤਾਰੀ ਗਈ ਜੋ ਹੁਣ ਤੁਹਾਡੀ ਗੱਲ "ਪਰ" ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਬਫਰ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ: ਸਭ ਤੋਂ ਔਖੀ ਆਸਾਨ ਗੱਲ

ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਬਫਰ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਹਨ। ਅਮਲ ਵਿੱਚ ਬਫਰ ਹੀ ਪਹਿਲੀ ਚੀਜ਼ ਹੈ ਜੋ ਵਿਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਮੁਫ਼ਤ ਦੇ ਪੈਸੇ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦੀ ਹੈ: ਤਿੰਨ ਹਫ਼ਤੇ ਅੱਗੇ ਇੱਕ ਖਾਲੀ ਵੀਰਵਾਰ ਦੁਪਹਿਰ, ਅਤੇ ਫ਼ੋਨ 'ਤੇ ਇਸੇ ਵੇਲੇ ਇੱਕ ਗਾਹਕ ਜਿਸਨੂੰ ਉਹੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਤਿੰਨ ਨਿਯਮ ਬਫਰ ਨੂੰ ਅਸਲੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ:

ਬਫਰ ਮੌਜੂਦਾ ਵਚਨਬੱਧਤਾਵਾਂ 'ਤੇ ਖਰਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਦੇ ਨਵੀਆਂ 'ਤੇ ਨਹੀਂ। ਇਸਦਾ ਪੂਰਾ ਮਕਸਦ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤੀਆਂ ਜੌਬਾਂ 'ਤੇ ਵਾਧੂ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਸੋਖਣਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਪਲ ਇਹ ਕੋਈ ਨਵੀਂ ਬੁਕਿੰਗ ਸੋਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਪਲ ਪਿੱਛੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਹਰ ਤਾਰੀਖ 'ਤੇ ਵੀ ਉਹੀ ਖ਼ਤਰਾ ਆ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।

ਹਰ ਹਫ਼ਤੇ ਇਸਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਬਣਾਓ। ਜਦੋਂ ਮੰਗਲਵਾਰ ਨੂੰ ਨਿਕਲਿਆ ਨੁਕਸ ਵੀਰਵਾਰ ਦਾ ਬਫਰ ਖਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਗਲੇ ਹਫ਼ਤੇ ਦਾ ਸ਼ਡਿਊਲ ਹੁਣੇ ਹੀ ਠੀਕ ਕਰ ਲਓ: ਇੱਕ ਜੌਬ ਜਾਣ-ਬੁੱਝ ਕੇ, ਇੱਕ ਫ਼ੋਨ ਕਾਲ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਪਾ ਦਿਓ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਜੌਬਾਂ ਹਫੜਾ-ਦਫੜੀ ਵਿੱਚ, ਬਹਾਨਿਆਂ ਸਮੇਤ ਖਿਸਕਣਗੀਆਂ।

ਇੱਕ ਜੌਬ "ਇੱਕ ਦਿਨ" ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਇਹ ਇਸਦੇ ਘੰਟੇ ਜਮ੍ਹਾਂ ਇਸ ਨਾਲ ਲੱਗਦੀ ਪੂਛ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। "ਇੱਕ-ਦਿਨ" ਵਾਲੀ ਬਾਥਰੂਮ ਵੈਨਿਟੀ ਬਦਲਣੀ ਛੇ ਸਾਈਟ ਘੰਟੇ ਹੈ, ਜਮ੍ਹਾਂ ਸਪਲਾਈ ਦਾ ਇੱਕ ਗੇੜਾ, ਜਮ੍ਹਾਂ ਉਹ ਦੂਜਾ ਗੇੜਾ ਜਦੋਂ ਟੈਪ ਸੈੱਟ ਗਲਤ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ। ਜੌਬਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਇਮਾਨਦਾਰ ਘੰਟਿਆਂ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਬੁੱਕ ਕਰੋ, ਪੂਛ ਸਮੇਤ। ਫਿਰ ਦਿਨ ਭੇਤਭਰੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਹੱਦੋਂ ਵੱਧ ਭਰਨੇ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਡੂੰਘੀ ਤਬਦੀਲੀ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਹੈ, ਹਿਸਾਬ ਦੀ ਨਹੀਂ: ਤੁਹਾਡੇ ਕੈਲੰਡਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖਾਲੀ ਸਲਾਟ ਬਰਬਾਦੀ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਉਹ ਸੰਪਤੀ ਹੈ ਜੋ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ 'ਤੇ ਹਰ ਵਾਅਦੇ ਨੂੰ ਸੱਚਾ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ।

"ਤਿੰਨ ਹਫ਼ਤੇ ਦੂਰ" ਨੂੰ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਵਾਂਗ ਕਹਿਣਾ

ਠੇਕੇਦਾਰ ਲਾਲਚ ਕਾਰਨ ਓਵਰਬੁੱਕ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਉਹ "ਮੈਂ 24 ਤਾਰੀਖ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ" ਕਹਿਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਚੁੱਪ ਦੇ ਡਰ ਕਾਰਨ ਓਵਰਬੁੱਕ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਜੌਬ ਨੂੰ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਦੇਖਣ ਵਾਂਗ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਪਰ ਦੇਖੋ ਕਿ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੁੱਕ ਹੋਇਆ ਠੇਕੇਦਾਰ ਇਸਨੂੰ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ:

"ਹੁਣੇ ਮੈਂ ਲਗਭਗ ਤਿੰਨ ਹਫ਼ਤੇ ਦੂਰ ਬੁਕਿੰਗ ਲੈ ਰਿਹਾ ਹਾਂ: ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਤਾਰੀਖਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਦਿਨ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੇ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ 24 ਤਾਰੀਖ ਲਈ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਹਫ਼ਤਾ ਪਹਿਲਾਂ ਸਮੱਗਰੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ। ਕੀ ਇਹ ਠੀਕ ਰਹੇਗਾ?"

ਗਾਹਕ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਦੋ ਗੱਲਾਂ ਬੈਠਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਹਿਲੀ: ਇਸ ਬੰਦੇ ਦੀ ਮੰਗ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੰਗ ਗੁਣਵੱਤਾ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਲੱਗਦੀ ਹੈ। ਕੋਈ ਵੀ ਉਹ ਠੇਕੇਦਾਰ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਜੋ ਕੱਲ੍ਹ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਫ਼ੋਨ ਹੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਦੂਜੀ: ਇਹ ਬੰਦਾ ਤਾਰੀਖਾਂ 'ਤੇ ਕਾਇਮ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਉਹ ਗੱਲ ਹੈ ਜਿਸ 'ਤੇ ਹਰ ਗਾਹਕ ਪਹਿਲਾਂ ਧੋਖਾ ਖਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਨੂੰ ਲਾਗਤ ਤੋਂ ਬਦਲ ਕੇ ਸਬੂਤ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।

ਕੁਝ ਗਾਹਕ ਸੱਚਮੁੱਚ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣ ਦਿਓ। ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਉਹੀ ਜੌਬਾਂ ਸਨ ਜਿਹੜੀਆਂ ਉਹਨਾਂ ਘੰਟਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤੁੰਨੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਸਨ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਉਹੀ ਅੱਗੇ ਜਾ ਕੇ ਮਾਫ਼ੀਆਂ ਦਾ ਅਗਲਾ ਦੌਰ ਬਣਦੀਆਂ। ਜਿਸ ਵੇਟਲਿਸਟ ਦਾ ਤੁਸੀਂ ਮਾਣ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਉਸ ਕੈਲੰਡਰ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਕੀਮਤੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਮਾਣ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ।

ਇੱਕ ਚੇਤਾਵਨੀ: "ਤਿੰਨ ਹਫ਼ਤੇ ਦੂਰ" ਸੱਚ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਲੰਬੇ ਲੀਡ ਟਾਈਮ ਦੱਸਦੇ ਹੋਏ ਚੁੱਪ-ਚੁਪੀਤੇ ਪਸੰਦੀਦਾ ਗਾਹਕਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਅੰਦਰ ਵਾੜ ਲੈਣਾ, ਜਾਂ ਤਾਰੀਖਾਂ ਇੰਨੀਆਂ ਦੂਰ ਦੱਸਣੀਆਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਖ਼ੁਦ ਵਿਹਲੇ ਬੈਠੇ ਰਹੋ — ਦੋਵੇਂ ਸਿਸਟਮ ਨੂੰ ਖਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਭਰੋਸੇ ਦੀ ਚਾਲ ਸਿਰਫ਼ ਇਸ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਕੋਈ ਚਾਲ ਨਹੀਂ।

ਬਹੁ-ਦਿਨੀ ਜੌਬਾਂ ਦਾ ਸ਼ਡਿਊਲ, ਡੋਮਿਨੋ ਵਾਂਗ ਡਿੱਗਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ

ਇਕੱਲੇ ਬੰਦੇ ਅਤੇ ਛੋਟੀ ਕਰੂ ਦਾ ਸ਼ਡਿਊਲ ਇੱਕ ਖਾਸ ਪੈਟਰਨ ਵਿੱਚ ਫੇਲ੍ਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੌਬਾਂ ਇੱਕ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ, ਬਿਨਾਂ ਵਿੱਥ ਦੇ ਬੁੱਕ ਕਰ ਲਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਇੱਕ ਜੌਬ ਦਾ ਲੰਬਾ ਹੋਣਾ ਪਿੱਛੇ ਦੀ ਹਰ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਤਾਰੀਖ ਡੇਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਗਾਹਕ ਇਸਨੂੰ "ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਧੱਕਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ" ਵਜੋਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਅਸਲੀ ਕਾਰਨ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਪਹਿਲਾਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਫੈਸਲਾ ਸੀ।

ਢਾਂਚਾਗਤ ਹੱਲ:

ਦੋ ਬਹੁ-ਦਿਨੀ ਜੌਬਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਨਾਲੋ-ਨਾਲ ਨਾ ਰੱਖੋ। ਇਹਨਾਂ ਵਿਚਾਲੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਦੀ ਖੁੱਲ੍ਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੀ ਜੇ ਪਹਿਲੀ ਜੌਬ ਸਹੀ ਚੱਲੇ (ਉਸ ਦਿਨ ਨੂੰ ਕੋਟੇਸ਼ਨਾਂ ਜਾਂ ਛੋਟੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਲਓ, ਜਾਂ ਉਸਨੂੰ ਬਫਰ ਦੇ ਖਾਤੇ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿਓ)। ਅਤੇ ਜੇ ਪਹਿਲੀ ਜੌਬ ਲੰਬੀ ਚੱਲ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹੀ ਦਿਨ ਪਿੱਛੇ ਦਾ ਸਾਰਾ ਸ਼ਡਿਊਲ ਬਚਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਅਕਸਰ ਹੁੰਦਾ ਹੀ ਹੈ।

ਛੋਟੀਆਂ ਜੌਬਾਂ ਅਤੇ ਵਾਪਸੀਆਂ ਲਈ ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲਚਕੀਲਾ ਦਿਨ ਰੱਖੋ। ਦੋ-ਘੰਟੇ ਦੀਆਂ ਮੁਰੰਮਤਾਂ, ਖਾਮੀ ਠੀਕ ਕਰਨਾ, "ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਨੇੜੇ ਹੋ ਹੀ।" ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਟਿਕਾਣਾ ਦਿਓ, ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਬੇਤਰਤੀਬੇ ਵਿੰਨ੍ਹਣ ਦੇਣ ਦੀ ਬਜਾਏ।

ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਤਾਰੀਖਾਂ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤਾ ਪਹਿਲਾਂ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰੋ, ਸਮੱਗਰੀ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਲ। ਅੱਧੀਆਂ ਟੁੱਟੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤਾਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਸਪਲਾਈ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ਡਿਊਲ ਦਾ ਲਿਬਾਸ ਪਾਇਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਟੱਬ ਹਕੀਕਤ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੇ ਕਬਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ, ਜਾਂ ਟਰੱਕ 'ਤੇ ਹੋਣ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਨਹੀਂ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਤਾਰੀਖ ਤਾਰੀਖ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਉਮੀਦ ਹੈ। ਅਤੇ ਗਾਹਕ ਦਾ ਹੱਕ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਪਤਾ ਹੋਵੇ ਉਸਨੂੰ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਹੜੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।

ਟਰੇਡਾਂ ਅਤੇ ਇੰਸਪੈਕਸ਼ਨਾਂ ਨੂੰ ਬਫਰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਤਰਤੀਬ ਦਿਓ। ਕੋਈ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ (ਇੰਸਪੈਕਟਰ, ਕਾਊਂਟਰਟੌਪ ਟੈਂਪਲੇਟ, ਕੋਈ ਹੋਰ ਟਰੇਡ) ਇੱਕ ਸਖ਼ਤ ਸੀਮਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਦਾ ਸ਼ਡਿਊਲ ਉਸ ਤੱਕ ਬਣਾਓ, ਉਸ ਦੇ ਪਾਰ ਨਹੀਂ।

ਆਪਣੀ ਵਚਨਬੱਧ ਸਮਰੱਥਾ ਦੇਖਣਾ

ਇਹ ਸਭ ਉਦੋਂ ਆਸਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਹਫ਼ਤੇ ਨੂੰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋ ਜਿਸਦਾ ਤੁਸੀਂ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਯਾਦਦਾਸ਼ਤ ਅਤੇ ਟੈਕਸਟ ਥ੍ਰੈੱਡਾਂ ਤੋਂ ਜੋੜ-ਜੋੜ ਕੇ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਬਜਾਏ। ਇੱਕ ਸ਼ਡਿਊਲ ਟੂਲ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਇਹੀ ਕਰਕੇ ਕਮਾਉਣੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। Zeus ਦਾ ਹਫ਼ਤਾਵਾਰ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਹਰ ਜੌਬ ਅਤੇ ਅਪੌਇੰਟਮੈਂਟ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਇਹ ਲੱਗਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਵਰਕ ਬੋਰਡ ਦਾ ਬਹੁ-ਦਿਨੀ ਗੈਂਟ ਪਲੈਨਰ ਵਚਨਬੱਧ ਜੌਬਾਂ ਨੂੰ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਉੱਤੇ ਵਿਛਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਜਦੋਂ ਫ਼ੋਨ ਵੱਜਦਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸੱਚੀ ਬਾਕੀ ਬਚੀ ਸਮਰੱਥਾ ਦੇਖ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਚੰਗੇ ਮੂਡ ਵਿੱਚ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਲਗਾ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ। ਕਲਾਕ-ਇਨ ਟਾਈਮਸ਼ੀਟਾਂ ਗੇੜਾ ਪੂਰਾ ਕਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ: ਉਹ ਦਿਖਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਜੌਬਾਂ ਨੇ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਲਿਆ, ਤੁਸੀਂ ਕਿੰਨਾ ਬੁੱਕ ਕੀਤਾ ਸੀ ਉਸ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸਮਰੱਥਾ ਦਾ ਅੰਕੜਾ ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਵੱਧ ਸਹੀ ਹੁੰਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਮੀਦਾਂ ਵਾਲੀ ਕਲਪਨਾ ਬਣ ਕੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।

ਟੂਲ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਨਹੀਂ ਬਣਾਉਂਦਾ। ਇਹ ਬਸ ਇਮਾਨਦਾਰ ਜਵਾਬ ਨੂੰ ਠੀਕ ਉਸ ਪਲ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ "ਅਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਕਿਤੇ ਫਿੱਟ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ" ਕਹਿਣ ਨੂੰ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਲਗਾਤਾਰ ਵਧਦਾ ਫਾਇਦਾ

ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਸੱਚੀ ਸਮਰੱਥਾ 'ਤੇ ਚਲਾਓ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਚੁੱਪਚਾਪ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਤਾਰੀਖਾਂ ਟਿਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਗਾਹਕ ਤੁਹਾਡੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਉਣ ਲੱਗਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਲੱਗਦੇ ਹਨ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਹੇ ਵੇਲੇ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹੋ — ਜੋ ਇਸ ਕਿੱਤੇ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ ਸੁਪਰਪਾਵਰ ਹੀ ਹੈ। ਜੌਬਾਂ ਇੱਕ-ਦੂਜੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਨੀਆਂ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਗੁਣਵੱਤਾ ਨੂੰ ਜਲਦਬਾਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ। ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਸ਼ਾਮਾਂ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਕੀਮਤ ਸੁਧਰਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤਿੰਨ ਹਫ਼ਤੇ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਵੇਟਲਿਸਟ ਵਾਲਾ ਠੇਕੇਦਾਰ ਬਿਲਕੁਲ ਵੱਖਰੀ ਕੁਰਸੀ 'ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਜਿਸ ਦਾ ਕੈਲੰਡਰ ਉਸਨੂੰ ਹੀ ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫ਼ੋਨ ਮਾਫ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।

ਤੁਹਾਡੇ ਹਾਲੇ ਵੀ ਹਫੜਾ-ਦਫੜੀ ਵਾਲੇ ਹਫ਼ਤੇ ਆਉਣਗੇ; ਇਸ ਕਿੱਤੇ ਦੀ ਇਹ ਗਰੰਟੀ ਹੈ। ਪਰ ਖੁੱਲ੍ਹ ਵਾਲੇ ਸ਼ਡਿਊਲ 'ਤੇ ਉਤਰੇ ਹਫੜਾ-ਦਫੜੀ ਵਾਲੇ ਹਫ਼ਤੇ ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕੁਦਰਤੀ ਹੱਦਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਖਿੱਚੇ ਸ਼ਡਿਊਲ 'ਤੇ ਉਤਰੇ ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਫ਼ਰਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾ ਇੱਕ ਖਰਾਬ ਹਫ਼ਤਾ ਹੈ। ਦੂਜਾ ਤੁਹਾਡੀ ਸਾਖ ਹੈ, ਜੋ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਸਿੰਮ ਕੇ ਨਿਕਲਦੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ।

Zeus ਕਿੱਥੇ ਫਿੱਟ ਬੈਠਦਾ ਹੈ

ਸਮਰੱਥਾ ਦਾ ਅੰਕੜਾ ਓਨਾ ਹੀ ਕੰਮ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿੰਨਾ ਉਸ ਪਿੱਛੇ ਪਿਆ ਰਿਕਾਰਡ, ਅਤੇ ਉਹ ਰਿਕਾਰਡ ਸਾਈਟ 'ਤੇ ਹੀ, ਉਸੇ ਘੰਟੇ ਬਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਗੱਲ ਵਾਪਰਦੀ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਯਾਦਦਾਸ਼ਤ ਤੋਂ ਦੁਬਾਰਾ ਖੜ੍ਹਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।

ਪਤੇ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਕਲਾਕ ਇਨ ਕਰੋ ਅਤੇ ਤੁਰਨ ਵੇਲੇ ਕਲਾਕ ਆਊਟ, ਫਿਰ ਹਰ ਕੰਮ ਨਾਲ ਉਹੀ ਘੰਟੇ ਜੁੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਉਸ 'ਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਲੱਗੇ। ਹਫ਼ਤੇ ਦੇ ਕੰਮ ਤੇ ਮੁਲਾਕਾਤਾਂ ਸ਼ਡਿਊਲ 'ਤੇ ਪਾ ਦਿਓ, ਤਾਂ ਪਲੈਨਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿੱਥੇ ਦੋ ਕੰਮ ਇੱਕੋ ਦਿਨ ਇੱਕੋ ਬੰਦੇ 'ਤੇ ਆ ਪੈਂਦੇ ਹਨ, ਗਾਹਕ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ। ਲਾਗਤਾਂ ਉਸੇ ਕੰਮ 'ਤੇ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਸ ਨੇ ਉਹ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀਆਂ, ਸੋ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਬਾਥਰੂਮ ਜਿਹੜਾ ਚਾਰ ਦਿਨ ਲੈ ਗਿਆ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਲੱਗੇ ਘੰਟੇ ਅਤੇ ਪੈਸਾ ਤੁਹਾਡੀ ਦਿੱਤੀ ਕੋਟੇਸ਼ਨ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਦਿਖਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੱਲ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਇਸ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਦਿੱਤੇ ਹਿਸਾਬ ਲਈ ਇਮਾਨਦਾਰ ਅਧਾਰ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: ਸਾਈਟ ਦੇ ਘੰਟੇ, ਕੰਮ ਵਾਲੇ ਘੰਟੇ ਨਹੀਂ। ਸਟਾਪ, ਹਫ਼ਤਾ ਅਤੇ ਉਹ ਬੋਰਡ ਜਿਸ ਤੋਂ ਇਹ ਸਭ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਇਸ ਦਾ ਦਿਨ ਵਾਲਾ ਪਾਸਾ ਹੈ।

ਫੀਚਰ ਪੰਨੇ 'ਤੇ ਸ਼ਡਿਊਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੁਝ ਪਿਆ ਹੈ। ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਦਾ ਕੋਈ ਖ਼ਰਚਾ ਨਹੀਂ, ਕਾਰਡ ਨਹੀਂ ਮੰਗਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਦੇ ਮੁੱਕਦਾ ਨਹੀਂ; ਹਰ ਸਾਈਜ਼ ਇੱਥੇ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਫ਼ੋਨ 'ਤੇ ਪਾਓ ਅਤੇ ਦੋ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਦੇ ਕਲਾਕ ਕੀਤੇ ਘੰਟਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਅਸਲੀ ਅੰਕੜਾ ਤੈਅ ਕਰਨ ਦਿਓ।

"ਇਹ ਤਾਂ ਵਿੱਚੇ ਹੀ ਫਿੱਟ ਕਰ ਲਵਾਂਗੇ" — ਇਹ ਵਾਕ ਬੰਦਾ ਉਦੋਂ ਬੋਲਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਹਫ਼ਤਾ ਦਿਸਦਾ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤੇ ਘੰਟੇ ਅਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਬਚੇ ਘੰਟੇ ਦੇਖ ਕੇ ਬੋਲਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਉਹੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ: ਕਦੇ-ਕਦੇ ਹਾਂ, ਪਰ ਵੱਧ ਵਾਰ 24 ਤਾਰੀਖ਼।

ਅਕਸਰ ਪੁੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਸਵਾਲ

ਮੈਨੂੰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨਾ ਬਫਰ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?

ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨ ਘੰਟਿਆਂ ਦੇ 15-20% ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ ਅਤੇ ਸਬੂਤ ਤੋਂ ਅਡਜਸਟ ਕਰੋ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਹਫ਼ਤੇ ਬਿਨਾਂ-ਵਰਤਿਆ ਬਫਰ ਨਾਲ ਖਤਮ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ 10% ਤੱਕ ਘਟਾਓ। ਜੇ ਜੌਬਾਂ ਹਾਲੇ ਵੀ ਲੰਬੀਆਂ ਚੱਲਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਤਾਰੀਖਾਂ ਹਾਲੇ ਵੀ ਖਿਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ 25% ਵੱਲ ਵਧੋ। ਜਾਂ ਫਿਰ ਇਹ ਦੇਖੋ ਕਿ ਅਸਲੀ ਸਮੱਸਿਆ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਹੈ, ਸ਼ਡਿਊਲ ਦੀ ਨਹੀਂ। ਜਿਹੜੀਆਂ ਜੌਬਾਂ ਪਿਛਲੇ ਤਜਰਬੇ ਵਾਲੇ ਘੰਟਿਆਂ ਦੀ ਥਾਂ ਉਮੀਦ ਵਾਲੇ ਘੰਟਿਆਂ 'ਤੇ ਬੁੱਕ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਬਫਰ ਨੂੰ ਡੋਬ ਦੇਣਗੀਆਂ।

ਕੀ ਕੰਮ ਠੁਕਰਾਉਣ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਮੁਕਾਬਲੇਬਾਜ਼ਾਂ ਦਾ ਹੀ ਫ਼ਾਇਦਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ?

ਸੱਚੀ ਸਮਰੱਥਾ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਜੋ ਕੰਮ ਤੁਸੀਂ ਠੁਕਰਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਉਹੀ ਕੰਮ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਦੇਰ ਨਾਲ ਅਤੇ ਤਣਾਅ ਵਿੱਚ ਕਰਕੇ ਦਿੰਦੇ। ਤੁਹਾਡਾ ਇਹੀ ਰੂਪ ਖਰਾਬ ਰਿਵਿਊ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਮੁਕਾਬਲੇਬਾਜ਼ ਉਹ ਜੌਬ ਠੀਕ-ਠਾਕ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਓਨਾ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਜਿੰਨਾ ਤੁਸੀਂ ਖ਼ੁਦ ਉਹੀ ਜੌਬ ਖਰਾਬ ਕਰਕੇ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਹੋ। ਅਤੇ ਸੱਚੀ ਵੇਟਲਿਸਟ ਤੁਹਾਡੀ ਕੀਮਤ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਕਿੱਤੇ ਵਿੱਚ ਘਾਟ ਗੁਣਵੱਤਾ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਲੱਗਦੀ ਹੈ, ਬਸ਼ਰਤੇ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਤਾਰੀਖਾਂ ਟਿਕਣ।

ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਗਾਹਕ ਮੈਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਫਿੱਟ ਕਰਨ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ?

ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਹੈ ਉਹ ਪੇਸ਼ ਕਰੋ, ਜੋ ਉਹ ਮੰਗ ਰਹੇ ਹਨ ਉਹ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਕੰਮ ਦੇ ਛੋਟੇ ਰੂਪ ਲਈ ਲਚਕੀਲਾ ਦਿਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਗਲਾ ਅਸਲੀ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਸਲਾਟ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਭਰੋਸੇਮੰਦ ਬੰਦੇ ਦਾ ਹਵਾਲਾ। ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਗਾਹਕ ਦੀ ਤਾਰੀਖ ਤੋੜ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਾੜਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਉਸ ਬੰਦੇ ਵੱਲ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸਨੇ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਬੁੱਕ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗਾਹਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਸਿਖਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਤਾਰੀਖਾਂ 'ਤੇ ਸੌਦੇਬਾਜ਼ੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਿੰਗਾ ਸਬਕ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਿਖਾ ਸਕਦੇ ਹੋ।

ਜੇ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਓਵਰਬੁੱਕ ਹੋਇਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਇਸ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਵੇਂ ਨਿਕਲਾਂ?

ਹੁਣੇ ਕਾਲਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਇਮਾਨਦਾਰ ਦੌਰ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਲਗਾਤਾਰ ਖਿਸਕਣ ਨਾਲੋਂ ਬਿਹਤਰ ਹੈ। ਸਭ ਕੁਝ ਆਪਣੀ ਸੱਚੀ ਸਮਰੱਥਾ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਦੁਬਾਰਾ ਤਰਤੀਬ ਦਿਓ, ਹਰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਗਾਹਕ ਨੂੰ ਇੱਕ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਨਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨਾਲ ਕਾਲ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਤਾਰੀਖਾਂ ਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਪੱਕਾ ਰੱਖੋ। ਗਾਹਕ ਇੱਕ ਸਿੱਧੀ ਗੱਲਬਾਤ ਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਮਿਲਦੇ ਛੋਟੇ ਝਟਕਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਮਾਫ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੁਪਹਿਰ ਦੀਆਂ ਕਾਲਾਂ ਦੀ ਤਕਲੀਫ਼ ਹੀ ਉਹ ਫ਼ੀਸ ਹੈ ਜੋ ਦੁਬਾਰਾ ਕਦੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਡਿਊਲ ਨਾ ਬਣਾਉਣ ਬਦਲੇ ਤਾਰੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।