سه نشتی در یک هفتهی معمولی
هیچکدام از موارد این صفحه بهتنهایی تعجبآور نیست. یک تماس زیر سینک ظرفشویی بیجواب میماند. یک پیشفاکتور بیصدا فراموش میشود و کسی پیگیریاش نمیکند. یک گروه کاری نود دقیقه منتظر یک محموله میماند. اگر یک بار قیمتگذاری شود و در تعداد هفتههای کاریتان ضرب شود، این سه مورد با هم معمولاً بزرگتر از هر کار منفردی هستند که تمام سال سرش بحث کردهاید.
تماسها و پیشفاکتورها هر دو به یک شکل قیمتگذاری میشوند: تعداد، ضربدر سهمی از پیشفاکتورها که میبرید، ضربدر آنچه یک کار معمولی صورتحساب میشود. آن سهم، عددی است که کل این محاسبه بر آن استوار است و کاملاً متعلق به خودتان است. آخرین پنجاه پیشفاکتور خودتان را بشمارید، نه اینکه رقمی را از جای دیگر قرض بگیرید. نشتی سوم از نوع دیگری است. ساعات بیکاری گروه کاری پولی است که از قبل از حساب خارج شده، نه درآمدی که به دست نیاوردهاید، و فقط به این دلیل با هم جمع میشوند که از دل همان هفته بیرون میآیند.
پاسخ را بهعنوان یک کف بخوانید. هرچه را که خالی گذاشتهاید، بهجای اینکه صفر فرض شود، از محاسبه کنار گذاشته میشود، پس عدد واقعی همین یا بیشتر است، هرگز کمتر. اشتباه رایج این است که با شمارش بحث کنید، نه اینکه آن را اندازه بگیرید: دو هفته علامتزدن کنار تلفن، بهتر از هر برآوردی این را روشن میکند.
زئوس پیشفاکتورها را به همان کاری که برایش نوشته شدهاند متصل نگه میدارد و ساعات ثبتورود را روی همان کاری ثبت میکند که روی آن انجام شده، بنابراین دفعهی بعد این شمارش از روی سوابق خودتان به دست میآید.