ਮੰਗਲਵਾਰ ਦੀ ਸਵੇਰ 6:40 ਵਜੇ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਪ ਦੀ ਛੱਤ 'ਤੇ ਮੀਂਹ ਏਨੀ ਉੱਚੀ ਵੱਜ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਪਹਿਲੀ ਕਾਲ ਲੈਣ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤੁਹਾਡੇ ਪਿੱਛੇ ਲੱਗਾ ਵ੍ਹਾਈਟਬੋਰਡ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅੱਜ ਦੋ ਪਤਿਆਂ 'ਤੇ ਕੰਮ ਹੈ: ਮੇਪਲ 'ਤੇ ਸ਼ਿੰਗਲ ਟੀਅਰ-ਆਫ, ਅਤੇ ਡੁਪਲੈਕਸ 'ਤੇ ਬਾਹਰਲਾ ਟ੍ਰਿਮ ਪੇਂਟ। ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ। ਕਰੂ ਵੀਹ ਮਿੰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਫ਼ੋਨ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਵੱਜ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਪੂਰੇ ਹਫ਼ਤੇ ਦੀ ਯੋਜਨਾ — ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਇੱਕੋ-ਇੱਕ ਕਾਪੀ — ਇੱਕ ਬੋਰਡ 'ਤੇ ਡ੍ਰਾਈ-ਇਰੇਜ਼ ਮਾਰਕਰ ਨਾਲ ਲਿਖੀ ਪਈ ਹੈ, ਜੋ ਮੌਸਮ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਸੁਣ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਅੱਗੇ ਜੋ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹੈ ਨੱਬੇ ਮਿੰਟ ਦਾ ਫ਼ੋਨ ਮੈਰਾਥਨ। ਰੂਫਿੰਗ ਕਰੂ ਨੂੰ ਮੇਪਲ ਵੱਲ ਤੁਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਾਲ ਕਰੋ, ਫਿਰ ਮੇਪਲ ਵਾਲੇ ਘਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਕਾਲ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਪਤਾ ਕਰੋ ਕਿ ਅੰਦਰਲਾ ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਅੱਜ ਤਿੰਨ ਬੰਦੇ ਝੱਲ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਸ ਗਾਹਕ ਨੂੰ ਕਾਲ ਕਰੋ ਕਿ ਕੰਮ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨਾ ਠੀਕ ਰਹੇਗਾ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਪੇਂਟ ਸਪਲਾਇਰ ਨੂੰ ਕਾਲ ਕਰ ਕੇ ਡਿਲੀਵਰੀ ਅੱਗੇ ਪਵਾਓ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚੋਂ ਅੱਧਾ ਕੁ ਦੁਬਾਰਾ ਕਰੋ ਕਿਉਂਕਿ ਕਿਸੇ ਦਾ ਫ਼ੋਨ ਵਾਇਸਮੇਲ 'ਤੇ ਚਲਾ ਗਿਆ ਸੀ। 8:30 ਤੱਕ ਦਿਨ ਬਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਵੀਰਵਾਰ ਤੱਕ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪੱਕਾ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਇਸ ਬਚਾਅ ਨੇ ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ ਦਾ ਕੀ ਹਾਲ ਕੀਤਾ।
ਇਸ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਗੱਲ ਸ਼ਡਿਊਲਿੰਗ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਸ਼ਡਿਊਲ ਬਦਲਣ ਦਾ ਅਸਲ ਫ਼ੈਸਲਾ ਤੁਹਾਡੇ ਚਾਰ ਕੁ ਮਿੰਟ ਲੈ ਗਿਆ ਸੀ। ਬਾਕੀ ਸਾਰਾ ਸਮਾਂ ਗੱਲ ਅੱਗੇ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਿੱਚ ਗਿਆ: ਨਵੀਂ ਯੋਜਨਾ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢ ਕੇ ਛੇ ਹੋਰ ਬੰਦਿਆਂ ਦੀ ਸਵੇਰ ਵਿੱਚ ਪਾਉਣ ਵਿੱਚ। ਸਾਫਟਵੇਅਰ ਇਸੇ ਹਿੱਸੇ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਹਾਈਟਬੋਰਡ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿੰਨਾ ਮਹਿੰਗਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ?
ਵ੍ਹਾਈਟਬੋਰਡ ਮਾੜਾ ਟੂਲ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਹਮਣੇ ਦਿਖਦਾ ਹੈ, ਤੇਜ਼ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਅੱਪਡੇਟ ਕਰ ਕੇ ਤਸੱਲੀ ਵੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਇਸਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਬਣਤਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਉਦੋਂ ਹੀ ਦਿਖਦੀਆਂ ਹਨ ਜਦੋਂ ਕਰੂ ਇਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕੋ ਥਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਕੋਈ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਯੋਜਨਾ ਓਨੀ ਹੀ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿੰਨੀ ਉਸਨੂੰ ਯਾਦ ਹੈ। ਹਰ ਸਵਾਲ ("ਕੀ ਮੈਂ ਵੀਰਵਾਰ ਵੀ ਹੈਂਡਰਿਕਸ ਵਾਲੇ ਕੰਮ 'ਤੇ ਹੀ ਹਾਂ?") ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੀਤਾ ਫ਼ੋਨ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਵ੍ਹਾਈਟਬੋਰਡ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਦਾ ਇੱਕੋ-ਇੱਕ ਰਸਤਾ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਹੋ।
ਇਹ ਇੱਕ ਦਿਨ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ, ਪੂਰਾ ਹਫ਼ਤਾ ਮਾੜੀ ਤਰ੍ਹਾਂ। ਬਹੁਤੇ ਬੋਰਡ ਅੱਜ ਦਾ ਦਿਨ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਸ਼ਾਇਦ ਕੱਲ੍ਹ ਦਾ ਵੀ। ਪੂਰੇ ਹਫ਼ਤੇ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਕਿਤੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦਿਖਦੀ: ਕਿ ਵੀਰਵਾਰ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਕੰਮ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਚਾਰ ਬੰਦੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਕਿ ਡ੍ਰਾਈਵਾਲਰ ਬੁੱਧਵਾਰ ਨੂੰ ਵਿਹਲਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਕੋਈ ਕੰਮ ਕਤਾਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਪਤਾ ਉਦੋਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਫਸ ਚੁੱਕੇ ਹੁੰਦੇ ਹੋ।
ਇਸਦੀ ਕੋਈ ਯਾਦਦਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਮੰਗਲਵਾਰ ਮਿਟਾ ਕੇ ਨਵਾਂ ਮੰਗਲਵਾਰ ਲਿਖਦੇ ਹੋ, ਪੁਰਾਣਾ ਮੰਗਲਵਾਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ ਮਿਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਛੇ ਹਫ਼ਤੇ ਬਾਅਦ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਗਾਹਕ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ 14 ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਕਰੂ ਆਈ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਦਿਖਾਉਣ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਇਹ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਫ਼ੋਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਜਿਹੜੀ ਯੋਜਨਾ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਬਦਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਯੋਜਨਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ; ਉਹ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਵੱਜਣ ਵਾਲਾ ਧਮਾਕਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤੀ ਕੰਮ ਡਰਾਈਵ ਲਾਗਤ ਕੈਲਕੁਲੇਟਰ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੰਮ ਤੱਕ ਜਾਣ ਦਾ ਸਫ਼ਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿੰਨਾ ਮਹਿੰਗਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਕੰਮ 'ਤੇ ਅਤੇ ਪੂਰੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ।
ਇੱਕੋ ਹਫ਼ਤੇ ਦੇ ਤਿੰਨ ਦ੍ਰਿਸ਼
Zeus ਸ਼ਡਿਊਲ ਨੂੰ ਵਰਕ ਬੋਰਡ 'ਤੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਦੇ ਤਿੰਨ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕੇ ਹਨ। ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣਨ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਬਹੁਤੇ ਸ਼ਡਿਊਲਿੰਗ ਟੂਲ ਇਸੇ ਗੱਲੋਂ ਫੇਲ੍ਹ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕੋ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਤੋਂ ਹਰ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਮੰਗਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਅਮਲੀ ਗੱਲ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਹਿਣ ਦੀ ਸਹੀ ਥਾਂ ਇਹੀ ਹੈ: ਵਰਕ ਬੋਰਡ Pro ਫੀਚਰ ਹੈ। ਜੌਬ ਸ਼ਡਿਊਲਿੰਗ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ Free ਪਲਾਨ 'ਤੇ ਹੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ — ਇਹ ਤਿੰਨ ਬੋਰਡ ਹੀ ਹਨ ਜੋ ਪੈਸੇ ਵਾਲਾ ਪਲਾਨ ਹੋਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਡਿਸਪੈਚ ਬੋਰਡ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ "ਇਸ ਵੇਲੇ ਕੌਣ ਕਿੱਥੇ ਹੈ"। ਇਹ ਲੇਨ ਵਾਲਾ ਬੋਰਡ ਹੈ: ਹਰ ਟੀਮ ਮੈਂਬਰ ਲਈ ਇੱਕ ਲੇਨ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਸਬ-ਕੰਟਰੈਕਟਰਾਂ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਕੰਮ ਸੌਂਪਿਆ ਹੈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵੀ ਵੱਖਰੀਆਂ ਲੇਨਾਂ। ਹਰ ਲੇਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਬੰਦੇ ਦੇ ਕੰਮ ਪਏ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਮੀਂਹ ਕਾਰਨ ਰੂਫਰ ਵਿਹਲੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕੋ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਦਿਖ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲੇਨ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕੁਝ ਹੈ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਨਾਲ ਹੀ ਇਹ ਵੀ ਦਿਖ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਲੇਨ ਵਿੱਚ ਪਏ ਰਫ਼-ਇਨ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਦੋ ਹੋਰ ਬੰਦੇ ਸਮਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਲੇਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਕੰਮ ਖਿਸਕਾਉਣਾ ਹੀ ਦੁਬਾਰਾ ਸੌਂਪਣਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਵਾਲੇ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਇਹ ਬਦਲਾਅ ਤੀਜੇ ਬੰਦੇ ਤੋਂ ਸੁਣਨ ਦੀ ਥਾਂ ਸਿੱਧਾ ਆਪਣੇ ਫ਼ੋਨ 'ਤੇ ਦਿਖ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗੈਂਟ ਪਲੈਨਰ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ "ਹਫ਼ਤੇ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਕੀ ਹੈ"। ਹਰ ਕੰਮ ਆਪਣੇ ਦਿਨਾਂ ਉੱਤੇ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਇੰਝ ਤਰਤੀਬ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਕਿ ਓਵਰਲੈਪ ਅਤੇ ਖਾਲੀ ਥਾਂਵਾਂ ਦੋਵੇਂ ਦਿਖਣ। ਇਹ ਉਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੈ ਜੋ ਵ੍ਹਾਈਟਬੋਰਡ ਕਦੇ ਦੇ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ। ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਜੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਖਿਸਕ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸਾਫ਼ ਦਿਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪਿੱਛੇ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਧੱਕਾ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਵੀਰਵਾਰ 'ਤੇ ਲੋੜੋਂ ਵੱਧ ਕੰਮ ਹੈ, ਉਹ ਸੋਮਵਾਰ ਨੂੰ ਹੀ ਵੱਧ ਕੰਮ ਵਾਲਾ ਵੀਰਵਾਰ ਦਿਖਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਹਾਲੇ ਕੁਝ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਚੁੱਪ-ਚਪੀਤੀਆਂ ਆਫ਼ਤਾਂ ਵੀ ਇੱਥੇ ਹੀ ਦਿਖਦੀਆਂ ਹਨ: ਉਹ ਕੰਮ ਜੋ ਦੋ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਤੋਂ "ਚੱਲ ਰਿਹਾ" ਦੱਸਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਪਰ ਉਸ ਲਈ ਕੋਈ ਦਿਨ ਰੱਖਿਆ ਹੀ ਨਹੀਂ ਗਿਆ, ਜਾਂ ਉਹ ਟੀਮ ਮੈਂਬਰ ਜਿਸ ਕੋਲ ਬੁੱਧਵਾਰ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਡੇ ਬੋਰਡ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ "ਕਿਸ ਤਰਤੀਬ ਵਿੱਚ"। ਜਿਸ ਦਿਨ ਕਈ ਥਾਂਈਂ ਰੁਕਣਾ ਹੋਵੇ (ਸਰਵਿਸ ਕਾਲਾਂ, ਡਿਲੀਵਰੀਆਂ, ਗਾਹਕਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕੋਟੇਸ਼ਨਾਂ), ਉਸ ਦਿਨ ਡੇ ਬੋਰਡ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਟੈਪ ਵਿੱਚ ਰਾਹ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਤਰਤੀਬ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਉਸੇ ਤਰਤੀਬ ਵਿੱਚ ਪਿਆ ਰਹਿਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਪਾ ਦਿੱਤੇ ਸਨ। ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਛੋਟੇ ਸਟਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੋ ਬੰਦਿਆਂ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਲਈ, ਇਹੀ ਫ਼ਰਕ 4:30 ਵਜੇ ਵਿਹਲੇ ਹੋਣ ਅਤੇ 6:00 ਵਜੇ ਵਿਹਲੇ ਹੋਣ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਟਰੱਕ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਕੇ ਤੁਹਾਡੀ ਕਰੂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਹੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਖੋਲ੍ਹਦੀ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਕਿਹੜੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਹੋਗੇ, ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਆਕਾਰ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਕੱਲੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਡੇ ਬੋਰਡ ਅਤੇ ਹਫ਼ਤੇ ਦਾ ਸ਼ਡਿਊਲ ਹੀ ਵਰਤਦੇ ਹਨ। ਛੇ ਬੰਦਿਆਂ ਦੀ ਕਰੂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸਵੇਰੇ ਡਿਸਪੈਚ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਐਤਵਾਰ ਰਾਤ ਪਲੈਨਰ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਗਲਤ ਨਹੀਂ; ਬਸ ਸਵਾਲ ਵੱਖਰੇ ਹਨ।

ਮੀਂਹ ਵਾਲਾ ਦਿਨ, ਦੁਬਾਰਾ
ਉਹੀ ਮੰਗਲਵਾਰ ਦੁਬਾਰਾ ਚਲਾ ਕੇ ਦੇਖੋ, ਪਰ ਫ਼ੋਨ ਮੈਰਾਥਨ ਦੀ ਥਾਂ ਬੋਰਡ ਨਾਲ।
6:40, ਮੀਂਹ। ਤੁਸੀਂ ਪਲੈਨਰ ਖੋਲ੍ਹਦੇ ਹੋ। ਮੇਪਲ ਵਾਲਾ ਟੀਅਰ-ਆਫ ਅਤੇ ਟ੍ਰਿਮ ਪੇਂਟ, ਦੋਵੇਂ ਅੱਗੇ ਪਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੋ ਦਿਨ ਅੱਗੇ ਖਿੱਚਦੇ ਹੋ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹ ਮੌਸਮ ਦੇ ਉਸ ਫਰੰਟ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਪੂਰਵ-ਅਨੁਮਾਨ ਵਿੱਚ ਸਾਫ਼ ਦਿਖ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਪਲੈਨਰ ਤੁਰੰਤ ਇਸਦਾ ਨਤੀਜਾ ਵੀ ਦਿਖਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ: ਮੇਪਲ ਹੁਣ ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ ਵਾਲੀ ਡੰਪਸਟਰ ਸਵੈਪ ਡਿਲੀਵਰੀ ਨਾਲ ਟਕਰਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸੋ ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਵੀ ਹੁਣੇ, ਦੇਖਦੇ-ਦੇਖਦੇ ਹੀ ਠੀਕ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਨਾ ਕਿ ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ ਸਵੇਰੇ 7 ਵਜੇ ਪਤਾ ਲੱਗੇ।
ਫਿਰ ਡਿਸਪੈਚ। ਰੂਫਿੰਗ ਕਰੂ ਦੀ ਲੇਨ ਅੱਜ ਖਾਲੀ ਹੈ। ਬੇਸਮੈਂਟ ਦੇ ਰਫ਼-ਇਨ ਵਿੱਚ ਥਾਂ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੋ ਨੂੰ ਰਫ਼-ਇਨ 'ਤੇ ਪਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੀ ਸਾਂਭ-ਸੰਭਾਲ ਤੇ ਸਪਲਾਇਰ ਦੇ ਗੇੜੇ 'ਤੇ ਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਹੁਣ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਕੋਲ ਆਪਣੇ ਫ਼ੋਨ 'ਤੇ ਅੱਜ ਦਾ ਦਿਨ ਹੈ: ਪਤਾ, ਸਕੋਪ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਕੌਣ-ਕੌਣ ਹੈ।
ਫਿਰ ਦੋ ਗਾਹਕ ਕਾਲਾਂ, ਉਹੀ ਦੋ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸੱਚਮੁੱਚ ਬੰਦੇ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਚਾਹੀਦੀ ਸੀ। ਮੇਪਲ ਵਾਲੇ ਘਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਇੰਨਾ ਕੁ ਸੁਣਨ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ:
"ਸ਼ੁਭ ਸਵੇਰ। ਬਹੁਤ ਮੀਂਹ ਪੈ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਸੋ ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਛੱਤ ਨਹੀਂ ਖੋਲ੍ਹ ਰਹੇ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਕੰਮ ਵੀਰਵਾਰ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ 'ਤੇ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਦਿਨ ਮੌਸਮ ਸਾਫ਼ ਰਹਿਣਾ ਹੈ। ਬਾਕੀ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਬਦਲਦਾ। ਇਸ ਮੀਂਹ ਵਿੱਚ ਅੱਧੀਆਂ ਲਹਿ ਚੁੱਕੀਆਂ ਸ਼ਿੰਗਲਾਂ ਵਾਲੀ ਛੱਤ 'ਤੇ ਤਰਪਾਲ ਪਾਉਣ ਨਾਲੋਂ ਮੈਂ ਦੋ ਦਿਨ ਗੁਆ ਲੈਣੇ ਬਿਹਤਰ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ।"
ਬੱਸ ਏਨਾ ਹੀ ਤੂਫ਼ਾਨ ਸੀ। ਲਗਭਗ ਬਾਰਾਂ ਮਿੰਟ, ਜਿਸ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤਾ ਸਮਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਕਾਲਾਂ ਦਾ ਸੀ ਜੋ ਕਾਲਾਂ ਬਣਨ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਸਨ। ਦੁਬਾਰਾ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹਿੱਸਾ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਪੂਰੀ ਸਵੇਰ ਖਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਹੁਣ ਸਿਰਫ਼ ਚਾਰ ਕੰਮ ਖਿੱਚਣ ਜਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਇੱਕ ਇਮਾਨਦਾਰ ਗੱਲ ਵੀ ਸੁਣ ਲਓ: ਐਪ ਯੋਜਨਾ ਅੱਗੇ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕਰਨਾ ਕਿ ਰਫ਼-ਇਨ ਦੋ ਰੂਫਰ ਝੱਲ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਹਾਲੇ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਸੂਝ ਦਾ ਕੰਮ ਹੈ, ਤੁਹਾਡਾ ਹੀ। ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਖਰੀਦ ਰਹੇ ਹੋ, ਉਹ ਹੈ ਫ਼ੈਸਲਾ ਹੋਣ ਅਤੇ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਣ ਵਿਚਲਾ ਸਮਾਂ।
ਕਰੂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੌਣ ਕੀ ਦੇਖਦਾ ਹੈ?
ਜਿਹੜਾ ਸ਼ਡਿਊਲ ਹਰ ਕੋਈ ਦੇਖ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਇੱਕ ਸਵਾਲ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ: ਹਰ ਕੋਈ ਠੀਕ-ਠੀਕ ਕੀ ਦੇਖ ਸਕਦਾ ਹੈ?
Zeus ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਅਤੇ ਪਰਮਿਸ਼ਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਕੰਮ ਨੂੰ ਪੈਸੇ ਤੋਂ ਵੱਖ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਟੀਮ ਮੈਂਬਰ ਸਾਈਨ ਇਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਸੌਂਪਿਆ ਕੰਮ ਦਿਖਦਾ ਹੈ: ਕਿੱਥੇ ਪਹੁੰਚਣਾ ਹੈ, ਕਦੋਂ ਪਹੁੰਚਣਾ ਹੈ, ਕੰਮ ਕੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਲੱਗੀਆਂ ਫੋਟੋਆਂ ਤੇ ਨੋਟ। ਜੋ ਉਸਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿਖਦਾ — ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਦਫ਼ਤਰ ਜਾਂ ਐਡਮਿਨ ਦਾ ਰੋਲ ਨਾ ਦਿਓ — ਉਹ ਹੈ ਪੈਸੇ ਵਾਲੀ ਪਰਤ: ਕੋਟੇਸ਼ਨ ਦੀ ਰਕਮ, ਇਨਵੌਇਸ, ਅਤੇ ਗਾਹਕ ਵੱਲ ਕਿੰਨਾ ਬਕਾਇਆ ਹੈ। ਕਰੂ ਨੂੰ ਦਿਨ ਦੀ ਸ਼ੀਟ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਦਫ਼ਤਰ ਦਫ਼ਤਰ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸਬ-ਕੰਟਰੈਕਟਰ ਵਾਲੀਆਂ ਲੇਨਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਪਾਸਿਓਂ ਕੰਮ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਡਿਸਪੈਚ ਬੋਰਡ 'ਤੇ ਕਿਸੇ ਸਬ ਨੂੰ ਕੰਮ ਸੌਂਪਣ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਆਪਣੀ ਤਸਵੀਰ ਸਾਫ਼ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ (ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਿਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਟਾਈਲ ਵਾਲਾ ਸਬ ਬੁੱਧਵਾਰ ਤੇ ਵੀਰਵਾਰ ਬੱਝਾ ਹੋਇਆ ਹੈ)। ਅਤੇ ਸਬ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਸਾਂਝਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਜ ਵੀ ਹੈ।
ਜਿਹੜੀਆਂ ਕਰੂਆਂ ਇਸ 'ਤੇ ਆ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਦੋ ਕੰਮ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ। ਪਹਿਲੀ, ਫ਼ੋਨ 'ਤੇ ਪਿਆ ਸ਼ਡਿਊਲ ਸਵੇਰੇ 6:15 ਵਜੇ ਵਾਲੇ "ਮੈਂ ਅੱਜ ਕਿੱਥੇ ਜਾਣਾ ਹੈ" ਟੈਕਸਟ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਖ਼ਤਮ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਕੱਲੀ ਇਹੀ ਗੱਲ ਸੈੱਟਅੱਪ ਦੀ ਸਾਰੀ ਮਿਹਨਤ ਵਸੂਲ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਦੂਜੀ, ਇਹ ਆਫਲਾਈਨ ਵੀ ਚੱਲਦਾ ਹੈ: ਜਿਸ ਟੀਮ ਮੈਂਬਰ ਨੇ ਸ਼ਾਪ ਵਿੱਚ ਹੀ ਆਪਣਾ ਦਿਨ ਲੋਡ ਕਰ ਲਿਆ, ਉਸ ਕੋਲ ਉਹ ਬਿਨਾਂ ਸਿਗਨਲ ਵਾਲੀ ਬੇਸਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਵੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਿਗਨਲ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕੀਤੇ ਬਦਲਾਅ ਸਿਗਨਲ ਆਉਂਦਿਆਂ ਹੀ ਸਿੰਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਸ ਫੀਲਡ ਸ਼ਡਿਊਲ ਨੂੰ ਚੱਲਣ ਲਈ ਸਿਗਨਲ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵ੍ਹਾਈਟਬੋਰਡ ਹੀ ਹੈ, ਬਸ ਵਾਧੂ ਕਦਮਾਂ ਨਾਲ।
ਬੋਰਡ ਤੋਂ ਸੱਚ ਕਢਵਾਉਣਾ
ਬੋਰਡ ਓਨਾ ਹੀ ਚੰਗਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿੰਨੀ ਪੱਕੀ ਉਸਨੂੰ ਹਕੀਕਤ ਨਾਲ ਮਿਲਾਉਂਦੇ ਰਹਿਣ ਦੀ ਆਦਤ ਹੋਵੇ। ਚਾਰ ਆਦਤਾਂ ਇਸਨੂੰ ਸੱਚਾ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਚਾਰੇ ਹੀ ਨਿੱਕੀਆਂ ਹਨ।
ਹਰ ਕੰਮ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਸੌਂਪੋ, ਭਾਵੇਂ ਨਿੱਕਾ-ਮੋਟਾ ਹੀ ਹੋਵੇ। ਸਪਲਾਇਰ ਦਾ ਗੇੜਾ, ਵਾਰੰਟੀ ਵਾਲਾ ਕਾਲਬੈਕ, ਦੋ ਘੰਟੇ ਦੀ ਮੁਰੰਮਤ। ਜੋ ਕੰਮ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਸੌਂਪਿਆ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਦਿਖਦਾ ਵੀ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਨਾ ਦਿਖਣ ਵਾਲਾ ਕੰਮ "ਵਿਹਲੀ" ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਖਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੰਮ ਉਦੋਂ ਹੀ ਖਿਸਕਾਓ ਜਦੋਂ ਉਹ ਖਿਸਕਦੇ ਹਨ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ। ਲਾਈਵ ਬੋਰਡ ਦੀ ਸਾਰੀ ਕੀਮਤ ਇਸੇ ਵਿੱਚ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਲਾਈਵ ਹੈ। ਜਿਹੜੀ ਨਵੀਂ ਯੋਜਨਾ ਸ਼ਾਮ ਤੱਕ ਬੋਰਡ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਚੜ੍ਹਦੀ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਹਰ ਦੇਖਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਗਲਤ ਗੱਲ ਦੱਸਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਕੰਮ ਬੰਦ ਕਰਨੇ ਨਾ ਭੁੱਲੋ। ਮੁੱਕ ਚੁੱਕਾ ਕੰਮ ਜੇ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਪਿਆ ਰਹੇ ਤਾਂ ਪਲੈਨਰ ਭਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਸਮਰੱਥਾ ਹਕੀਕਤ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਦਿਖਦੀ ਹੈ। ਕੰਮ ਬੰਦ ਕਰਦੇ ਰਹਿਣ ਨਾਲ ਹੀ "ਕੀ ਅਸੀਂ ਅਗਲੇ ਹਫ਼ਤੇ ਇਹ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹਾਂ?" ਦਾ ਜਵਾਬ ਮਨ ਦੇ ਅੰਦਾਜ਼ੇ ਤੋਂ ਨਹੀਂ, ਬੋਰਡ ਤੋਂ ਮਿਲਣ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਅਗਲੇ ਹਫ਼ਤੇ 'ਤੇ ਨਜ਼ਰ ਮਾਰੋ। ਕੌਫ਼ੀ ਨਾਲ ਪਲੈਨਰ ਵਿੱਚ ਦਸ ਮਿੰਟ: ਕੀ ਕਿਸੇ ਦਿਨ ਬੰਦਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਕੰਮ ਹੈ, ਕੀ ਕੋਈ ਟੀਮ ਮੈਂਬਰ ਹਫ਼ਤੇ ਦੇ ਵਿਚਾਲੇ ਵਿਹਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੀ ਕੋਈ ਕੰਮ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਬੰਦੇ ਦੇ ਸ਼ਡਿਊਲ ਪਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਉਹੀ ਵ੍ਹਾਈਟਬੋਰਡ ਵਾਲੀ ਰੀਤ ਹੈ ਜੋ ਸ਼ਾਇਦ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਸੀ। ਫ਼ਰਕ ਸਿਰਫ਼ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਹੁਣ ਤੁਹਾਡੇ ਕੀਤੇ ਸੁਧਾਰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਕਰੂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸੋਮਵਾਰ ਦੀ ਸਵੇਰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੁਬਾਰਾ ਜੋੜਨ ਦੀ ਥਾਂ ਬਣੀ-ਬਣਾਈ ਯੋਜਨਾ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਨਵਾਂ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਇਹ ਉਹੀ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਹੈ ਜੋ ਵ੍ਹਾਈਟਬੋਰਡ ਵੀ ਮੰਗਦਾ ਸੀ ਪਰ ਬਦਲੇ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਦਿੰਦਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਫ਼ਰਕ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇੱਥੇ ਬੋਰਡ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲੇ ਤੀਹ ਸਕਿੰਟ ਪੂਰੀ ਕਰੂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ, ਗਾਹਕ ਦੇ ਰਿਕਾਰਡ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਛੇ ਹਫ਼ਤੇ ਬਾਅਦ ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪ ਜਾਣਨਾ ਪਵੇਗਾ ਕਿ 14 ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਕੀ ਸੀ, ਉਦੋਂ ਵੀ ਕੰਮ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਐਪ ਪ੍ਰਤੀ ਬੰਦਾ ਕਿੰਨਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਤੁਲਨਾ ਦੇ ਕਾਲਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਸ਼ਡਿਊਲ 'ਤੇ ਦੂਜਾ ਨਾਂ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਇਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
Zeus ਕਿੱਥੇ ਫਿੱਟ ਬੈਠਦਾ ਹੈ
ਦੁਬਾਰਾ ਪਲਾਨ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਮਿੰਟ ਲੱਗੇ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਿੱਚ ਨੱਬੇ, ਸੋ ਹੱਲ ਕੋਈ ਹੋਰ ਵਧੀਆ ਬੋਰਡ ਨਹੀਂ, ਹੱਲ ਉਹ ਪਲਾਨ ਹੈ ਜਿਹੜਾ ਤੁਹਾਡੇ ਫ਼ੋਨ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਛੇ ਫ਼ੋਨਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇ।
ਸ਼ਡਿਊਲ 'ਤੇ ਪਏ ਹਰ ਕੰਮ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਪਤਾ, ਉਸ ਦਾ ਸਕੋਪ ਤੇ ਉਹ ਬੰਦਾ ਜੁੜਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਸੌਂਪਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਹਿਲਾਓ ਤਾਂ ਉਹ ਬੰਦਾ ਤਬਦੀਲੀ ਆਪਣੇ ਫ਼ੋਨ 'ਤੇ, ਆਪਣੀ ਸੀਟ ਤੇ ਆਪਣੇ ਲੌਗਇਨ ਹੇਠ ਪੜ੍ਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਓਹੀ ਦਿਸਦਾ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਸੀਟ ਲਈ ਤੈਅ ਕੀਤਾ ਸੀ: ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇੰਝ ਸੈੱਟ ਕੀਤਾ ਹੈ ਤਾਂ ਦਿਨ ਦੀ ਸ਼ੀਟ, ਪੈਸੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ। ਜਦੋਂ ਦੋ ਕੰਮ ਇੱਕੋ ਬੰਦੇ 'ਤੇ ਆ ਡਿੱਗਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਪਲਾਨਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁਚੇਤ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਹੀ ਉਹ ਫਸਵਾਂ ਮੌਕਾ ਹੈ ਜਿਹੜਾ ਵ੍ਹਾਈਟਬੋਰਡ ਪਹਿਲਾਂ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦਾ। ਜਿਸ ਕਰੂ ਮੈਂਬਰ ਨੇ ਸ਼ਾਪ ਵਿੱਚ ਹੀ ਦਿਨ ਲੋਡ ਕਰ ਲਿਆ, ਉਸ ਕੋਲ ਉਹ ਸਿਗਨਲ ਤੋਂ ਸੱਖਣੇ ਬੇਸਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ਡਿਊਲ ਮੰਗਵਾਇਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਡਿਵਾਈਸ 'ਤੇ ਲਿਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਓਥੇ ਹੇਠਾਂ ਉਹ ਜੋ ਕੁਝ ਬਦਲਦੇ ਹਨ ਉਹ ਕਤਾਰ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਬਾਹਰ ਆਉਂਦੇ ਸਾਰ ਉੱਪਰ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਹਫ਼ਤਾ ਦੁਬਾਰਾ ਲਿਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਕੁਝ ਵੀ ਮਿਟਦਾ ਨਹੀਂ: ਹਰ ਪਤਾ ਆਪਣਾ ਇਹ ਰਿਕਾਰਡ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਓਥੇ ਕੌਣ ਸੀ ਤੇ ਕਦੋਂ ਸੀ। ਇਹੀ ਹਫ਼ਤੇ ਦੇ ਕੰਮ ਚਲਾਉਣਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖਣਾ ਨਹੀਂ।
ਸੀਟਾਂ, ਰੋਲ, ਸ਼ਡਿਊਲ ਤੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਇੱਕੋ ਬੰਦੋਬਸਤ ਹਨ, ਨਾਲ ਹੀ ਇਹ ਹੋਰ ਕੀ-ਕੀ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ। ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਦਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ, ਕਾਰਡ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ, ਤੇ ਇਹ ਖ਼ਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਇਸ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਵਾਲੇ ਸਾਈਜ਼ ਕੀਮਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਲਿਖੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਹਫ਼ਤੇ ਉੱਤੇ ਮਾਰੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਨਜ਼ਰ ਹੱਥ ਵਿਚਲੀ ਐਪ 'ਤੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਬੋਰਡ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਜਿਹੜਾ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਫ਼ੋਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
6:40, ਸ਼ਾਪ ਦੀ ਛੱਤ 'ਤੇ ਮੀਂਹ ਦਾ ਸ਼ੋਰ, ਤੇ ਕਰੂ ਵੀਹ ਮਿੰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਫ਼ੈਸਲਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਚਾਰ ਮਿੰਟ ਤੁਹਾਡੇ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਸਮੱਸਿਆ ਕਦੇ ਉਹ ਹਿੱਸਾ ਸੀ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਖ਼ਤਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਹੈ ਇਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਲੱਗਣ ਵਾਲੇ ਨੱਬੇ ਮਿੰਟ ਫ਼ੋਨਾਂ ਦੇ, ਤੇ ਉਹ ਵੀਰਵਾਰ ਜਿਸ ਦਿਨ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪੱਕਾ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਉਸ ਬਚਾਅ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਨੇ ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ ਦਾ ਕੀ ਹਾਲ ਕੀਤਾ।
ਅਕਸਰ ਪੁੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਸਵਾਲ
ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਕੀ ਬਿਨਾਂ ਕਰੂ ਦੇ ਵੀ ਇਸ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਕੰਮ ਦਾ ਹੈ?
ਇੱਕੋ ਲੇਨ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਲੇਨ ਵਾਲੇ ਬੋਰਡ ਦਾ ਫ਼ਾਇਦਾ ਘੱਟ ਹੈ। ਪਰ ਪਲੈਨਰ ਅਤੇ ਡੇ ਬੋਰਡ ਫਿਰ ਵੀ ਆਪਣੀ ਕੀਮਤ ਵਸੂਲਦੇ ਹਨ। ਪਲੈਨਰ ਇਸ ਲਈ, ਕਿ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਲੋੜੋਂ ਵੱਧ ਬੁੱਕ ਕਰ ਲੈਣਾ ਇਕੱਲੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਸੱਟ ਹੈ। ਅਤੇ ਡੇ ਬੋਰਡ ਇਸ ਲਈ, ਕਿ ਗਲਤ ਤਰਤੀਬ ਵਿੱਚ ਲਾਏ ਪੰਜ ਸਟਾਪ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਾਮ ਦਾ ਪੂਰਾ ਘੰਟਾ ਖਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਨਾਲ ਹੀ ਯਾਦਦਾਸ਼ਤ ਵੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ: ਹਰ ਸ਼ਡਿਊਲ ਕੀਤੀ ਫੇਰੀ ਇੱਕ ਰਿਕਾਰਡ ਹੈ ਜਿਸ ਵੱਲ ਤੁਸੀਂ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਕੰਮ ਲੰਬਾ ਖਿੱਚ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ?
ਤੁਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਪਲੈਨਰ ਵਿੱਚ ਖਿੱਚ ਦਿੰਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਦੇਖਦੇ ਹੋ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸ ਨਾਲ ਟਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹੀ ਇਮਾਨਦਾਰ ਜਵਾਬ ਹੈ, ਅਤੇ ਗੱਲ ਵੀ ਇਹੀ ਹੈ: ਦੇਰੀ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਦਰਜ ਕਰਦਿਆਂ ਹੀ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਗਲੇ ਹਫ਼ਤੇ ਦੀ ਮੁਸੀਬਤ ਬਣ ਕੇ ਨਹੀਂ। ਖਿਸਕੇ ਹੋਏ ਕੰਮ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਵਾਲੇ ਗਾਹਕ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡਾ ਫ਼ੋਨ ਅੱਜ ਹੀ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਫ਼ੋਨ ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਸੌਖਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਸਫ਼ਾਈ ਦੇ ਰਹੇ ਹੋਵੋ ਕਿ ਕੋਈ ਆਇਆ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ।
ਕੀ ਮੇਰੀ ਕਰੂ ਸ਼ਡਿਊਲ ਬਦਲ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਦੇਖ ਸਕਦੀ ਹੈ?
ਇਹ ਪਰਮਿਸ਼ਨਾਂ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਾਲਕ ਸ਼ਡਿਊਲਿੰਗ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਰੂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਦੇਖਣ ਵਾਲਾ ਦਿਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਕਈ ਲੀਡ ਹੈਂਡ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਲੇਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਕੰਮ ਖਿਸਕਾਉਣ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਸਖ਼ਤੀ ਰੱਖੋ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਖੁੱਲ੍ਹ ਦੇਣੀ ਸੌਖੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਦਿੱਤੀ ਹੋਈ ਖੁੱਲ੍ਹ ਵਾਪਸ ਲੈਣੀ ਔਖੀ।
ਉਸ ਕੰਮ ਦਾ ਕੀ ਕਰੀਏ ਜੋ ਹਾਲੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਸੌਂਪਿਆ ਹੀ ਨਹੀਂ?
ਉਸਨੂੰ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਦੀ ਥਾਂ ਬੋਰਡ 'ਤੇ ਹੀ ਰੱਖੋ — ਸ਼ਡਿਊਲ ਕੀਤਾ ਪਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਾ ਸੌਂਪਿਆ ਹੋਇਆ। ਪਲੈਨਰ ਵਿੱਚ ਦਿਨਾਂ ਵਾਲਾ ਪਰ ਬੰਦਿਆਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਦਿਖਦਾ ਕੰਮ ਇੱਕ ਯਾਦ-ਦਹਾਨੀ ਹੈ; ਸਿਰਫ਼ ਤੁਹਾਡੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਪਿਆ ਕੰਮ ਜੂਆ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਨਿਯਮ ਫ਼ਾਇਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਿੱਧਾ ਜਿਹਾ ਹੈ: ਜੇ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਕਰੂ ਦੇ ਘੰਟੇ ਖਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਬੋਰਡ 'ਤੇ ਦਿਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।





